Aristotle, Ecclesiazusae, Episode 2:

(아리스토텔레스, Ecclesiazusae, Episode 2:)

οὐδ’ ἄρ’ ἂν ἐγὼ λάβοιμι νῦν ἐλθών; πόθεν; οὐδ’ εἰ μὰ Δία τότ’ ἦλθεσ ὅτε τὸ δεύτερον ἁλεκτρυὼν ἐφθέγγετ’. οἴμοι δείλαιοσ. Ἀντίλοχ’ ἀποίμωξόν με τοῦ τριωβόλου τὸν ζῶντα μᾶλλον. τἀμὰ γὰρ διοίχεται. ἀτὰρ τί τὸ πρᾶγμ’ ἦν, ὅτι τοσοῦτον χρῆμ’ ὄχλου οὕτωσ ἐν ὡρ́ᾳ ξυνελέγη; τί δ’ ἄλλο γ’ ἢ ἔδοξε τοῖσ πρυτάνεσι περὶ σωτηρίασ γνώμασ καθεῖναι τῆσ πόλεωσ; κᾆτ’ εὐθέωσ πρῶτοσ Νεοκλείδησ ὁ γλάμων παρείρπυσεν. κἄπειθ’ ὁ δῆμοσ ἀναβοᾷ πόσον δοκεῖσ, οὐ δεινὰ τολμᾶν τουτονὶ δημηγορεῖν, καὶ ταῦτα περὶ σωτηρίασ προκειμένου, ὃσ αὐτὸσ αὑτῷ βλεφαρίδ’ οὐκ ἐσώσατο; ὁ δ’ ἀναβοήσασ καὶ περιβλέψασ ἔφη, τί δαί με χρῆν δρᾶν; σκόροδ’ ὁμοῦ τρίψαντ’ ὀπῷ τιθύμαλλον ἐμβαλόντα τοῦ Λακωνικοῦ σαυτοῦ παραλείφειν τὰ βλέφαρα τῆσ ἑσπέρασ, ἔγωγ’ ἂν εἶπον, εἰ παρὼν ἐτύγχανον. μετὰ τοῦτον Εὐαίων ὁ δεξιώτατοσ παρῆλθε γυμνόσ, ὡσ ἐδόκει τοῖσ πλείοσιν· αὐτόσ γε μέντοὔφασκεν ἱμάτιον ἔχειν· κἄπειτ’ ἔλεξε δημοτικωτάτουσ λόγουσ· ὁρᾶτε μέν με δεόμενον σωτηρίασ τετραστατήρου καὐτόν· ἀλλ’ ὅμωσ ἐρῶ ὡσ τὴν πόλιν καὶ τοὺσ πολίτασ σώσετε. ἢν γὰρ παρέχωσι τοῖσ δεομένοισ οἱ κναφῆσ χλαίνασ, ἐπειδὰν πρῶτον ἥλιοσ τραπῇ, πλευρῖτισ ἡμῶν οὐδέν’ ἂν λάβοι ποτέ. ὅσοισ δὲ κλίνη μή ’στι μηδὲ στρώματα, ἰέναι καθευδήσοντασ ἀπονενιμμένουσ ἐσ τῶν σκυλοδεψῶν· ἢν δ’ ἀποκλῄῃ θύρᾳ χειμῶνοσ ὄντοσ, τρεῖσ σισύρασ ὀφειλέτω. νὴ τὸν Διόνυσον χρηστά γ’· εἰ δ’ ἐκεῖνά γε προσέθηκεν, οὐδεὶσ ἀντεχειροτόνησεν ἄν, τοὺσ ἀλφιταμοιβοὺσ τοῖσ ἀπόροισ τρεῖσ χοίνικασ δεῖπνον παρέχειν ἅπασιν ἢ κλάειν μακρά, ἵνα τοῦτ’ ἀπέλαυσαν Ναυσικύδουσ τἀγαθόν. μετὰ τοῦτο τοίνυν εὐπρεπὴσ νεανίασ λευκόσ τισ ἀνεπήδησ’ ὅμοιοσ Νικίᾳ δημηγορήσων, κἀπεχείρησεν λέγειν ὡσ χρὴ παραδοῦναι ταῖσ γυναιξὶ τὴν πόλιν. εἶτ’ ἐθορύβησαν κἀνέκραγον ὡσ εὖ λέγοι, τὸ σκυτοτομικὸν πλῆθοσ, οἱ δ’ ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀνεβορβόρυξαν. νοῦν γὰρ εἶχον νὴ Δία.

SEARCH

MENU NAVIGATION