Aristotle, Birds, Episode, lyric

(아리스토텔레스, Birds, Episode, lyric)

ἀναπέτομαι δὴ πρὸσ Ὄλυμπον πτερύγεσσι κούφαισ· πέτομαι δ’ ὁδὸν ἄλλοτ’ ἐπ’ ἄλλαν μελέων ‐ τουτὶ τὸ πρᾶγμα φορτίου δεῖται πτερῶν. ἀφόβῳ φρενὶ σώματί τε νέαν ἐφέπων ‐ ἀσπαζόμεσθα φιλύρινον Κινησίαν. τί δεῦρο πόδα σὺ κυλλὸν ἀνὰ κύκλον κυκλεῖσ; ὄρνισ γενέσθαι βούλομαι λιγύφθογγοσ ἀηδών. παῦσαι μελῳδῶν, ἀλλ’ ὅ τι λέγεισ εἰπέ μοι. ὑπὸ σοῦ πτερωθεὶσ βούλομαι μετάρσιοσ ἀναπτόμενοσ ἐκ τῶν νεφελῶν καινὰσ λαβεῖν ἀεροδονήτουσ καὶ νιφοβόλουσ ἀναβολάσ. ἐκ τῶν νεφελῶν γὰρ ἄν τισ ἀναβολὰσ λάβοι; κρέμαται μὲν οὖν ἐντεῦθεν ἡμῶν ἡ τέχνη. τῶν διθυράμβων γὰρ τὰ λαμπρὰ γίγνεται ἀέρια καὶ σκότιά γε καὶ κυαναυγέα καὶ πτεροδόνητα· σὺ δὲ κλύων εἴσει τάχα. οὐ δῆτ’ ἔγωγε. νὴ τὸν Ἡρακλέα σύ γε. ἅπαντα γὰρ δίειμί σοι τὸν ἀέρα. εἴδωλα πετεινῶν αἰθεροδρόμων οἰωνῶν ταναοδείρων ‐ ὠόπ. τὸν ἁλάδρομον ἁλάμενοσ ἅμ’ ἀνεμων πνοαῖσι βαίην. νὴ τὸν Δί’ ἦ ’γώ σου καταπαύσω τὰσ πνοάσ. τοτὲ μὲν νοτίαν στείχων πρὸσ ὁδόν, τοτὲ δ’ αὖ βορέᾳ σῶμα πελάζων ἀλίμενον αἰθέροσ αὔλακα τέμνων. χαρίεντά γ’ ὦ πρεσβῦτ’ ἐσοφίσω καὶ σοφά. οὐ γὰρ σὺ χαίρεισ πτεροδόνητοσ γενόμενοσ; ταυτὶ πεποίηκασ τὸν κυκλιοδιδάσκαλον, ὂσ ταῖσι φυλαῖσ περιμάχητόσ εἰμ’ ἀεί; βούλει διδάσκειν καὶ παρ’ ἡμῖν οὖν μένων Λεωτροφίδῃ χορὸν πετομένων ὀρνέων Κεκροπίδα φυλήν; καταγελᾷσ μου, δῆλοσ εἶ. ἀλλ’ οὖν ἔγωγ’ οὐ παύσομαι, τοῦτ’ ἴσθ’ ὅτι, πρὶν ἂν πτερωθεὶσ διαδράμω τὸν ἀέρα.

상위

Birds

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION