Aristotle, Birds, Episode, lyric

(아리스토텔레스, Birds, Episode, lyric)

γενοίμαν αἰετὸσ ὑψιπέτασ, ὡσ ἀμποταθείην ὑπὲρ ἀτρυγέτου γλαυκᾶσ ἐπ’ οἶδμα λίμνασ. ἐοίκεν οὐ ψευδαγγελήσειν ἅγγελοσ. ᾄδων γὰρ ὅδε τισ αἰετοὺσ προσέρχεται. αἰβοῖ· οὐκ ἔστιν οὐδὲν τοῦ πέτεσθαι γλυκύτερον· ὀρνιθομανῶ γὰρ καὶ πέτομαι καὶ βούλομαι οἰκεῖν μεθ’ ὑμῶν κἀπιθυμῶ τῶν νόμων. ποίων νόμων; πολλοὶ γὰρ ὀρνίθων νόμοι. πάντων· μάλιστα δ’ ὅτι καλὸν νομίζεται τὸν πατέρα τοῖσ ὄρνισιν ἄγχειν καὶ δάκνειν. καὶ νὴ Δί’ ἀνδρεῖόν γε πάνυ νομιζομεν, ὃσ ἂν πεπλήγῃ τὸν πατέρα νεοττὸσ ὤν. διὰ ταῦτα μέντοι δεῦρ’ ἀνοικισθεὶσ ἐγὼ ἄγχειν ἐπιθυμῶ τὸν πατέρα καὶ πάντ’ ἔχειν. ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν τοῖσιν ὄρνισιν νόμοσ παλαιὸσ ἐν ταῖσ τῶν πελαργῶν κύρβεσιν· ἐπὴν ὁ πατὴρ ὁ πελαργὸσ ἐκπετησίμουσ πάντασ ποιήσῃ τοὺσ πελαργιδέασ τρέφων, δεῖ τοὺσ νεοττοὺσ τὸν πατέρα πάλιν τρέφειν. ἀπέλαυσά τἄρα νὴ Δί’ ἐλθὼν ἐνθαδί, εἴπερ γέ μοι καὶ τὸν πατέρα βοσκητέον. οὐδέν γ’. ἐπειδήπερ γὰρ ἦλθεσ ὦ μέλε εὔνουσ, πτερώσω σ’ ὥσπερ ὄρνιν ὀρφανόν. σοὶ δ’ ὦ νεανίσκ’ οὐ κακῶσ ὑποθήσομαι, ἀλλ’ οἱᾶ́περ αὐτὸσ ἔμαθον ὅτε παῖσ ἦ. σὺ γὰρ τὸν μὲν πατέρα μὴ τύπτε· ταυτηνδὶ λαβὼν τὴν πτέρυγα καὶ τουτὶ τὸ πλῆκτρον θἀτέρᾳ, νομίσασ ἀλεκτρυόνοσ ἔχειν τονδὶ λόφον, φρούρει στρατεύου μισθοφορῶν σαυτὸν τρέφε, τὸν πατέρ ἐά ζῆν· ἀλλ’ ἐπειδὴ μάχιμοσ εἶ, ἐσ τἀπὶ Θρᾴκησ ἀποπέτου κἀκεῖ μάχου. νὴ τὸν Διόνυσον εὖ γέ μοι δοκεῖσ λέγειν, καὶ πείσομαί σοι. νοῦν ἄρ’ ἔξεισ νὴ Δία.

상위

Birds

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION