Aristides, Aelius, Orationes, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 25:

(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 25:)

πόθεν οὖν ἔτι χρὴ τὴν ἀνδρείαν θεωρῆσαι; εἴτε γὰρ ἐκ τῶν ἔργων εἴτ’ ἀπὸ τῶν λόγων ὁρῶμεν τὸν ἄνδρα, πῶσ ἄν τισ μᾶλλον ἔδειξε παντὸσ ἀφεστὼσ δέουσ, ἢ πῶσ ἄμεινον πρὸσ εὐψυχίαν αὐτόσ τε πεφυκὼσ καὶ τοὺσ ἄλλουσ ἄγων, ὅστισ οὔτ’ ἐκείνουσ ἠξίου φόβῳ τῶν πολεμίων προέσθαι τὰ γνωσθέντα ἐξ ἀρχῆσ οὔτ’ αὐτὸσ ἐκείνων φόβῳ τοὺσ ὑπὲρ τῶν δικαίων λόγουσ ἐγκαταλιπεῖν; εἰ δὲ λέγεισ ὅτι οὐκ ἐπεξῆγε, σκόπει μὴ οὐδεὶσ τῶν στρατηγικῶν ταῦτ’ ἀποδέξηται τὰ ἐγκλήματα. οὔτε γὰρ ἐν παντὶ καιρῷ οὔτ’ ἐν ἅπαντι δή που χωρίῳ συμφαῖεν ἂν, ἀρχὴν δ’ οὐ μάχεσθαι χρῆναι πάντωσ τόν γε δὴ χρηστὸν στρατηγὸν, ἀλλὰ μάλιστα μὲν ἥκιστα κινδυνεύειν καὶ τοῖσ βουλεύμασι μᾶλλον ἢ ταῖσ χερσὶ πολεμεῖν, ὥσπερ καὶ Λακεδαιμονίοισ ἐπιχώριον εἶναι δοκεῖ· εἰ δ’ αὖ καὶ μάχησ δεήσειεν, ἄμεινον μετὰ συμμάχων ἐθέλειν ἢ μόνουσ καὶ μετὰ πλειόνων ἢ μετ’ ἐλαττόνων καὶ μετὰ κρειττόνων ἢ μετὰ χειρόνων, εἰσ ὅσον ἂν περιῇ τινί. εἰσ ἀνάγκην μὲν γὰρ καταστάντασ οὐκ εἰκὸσ ἀκριβῶσ λογίζεσθαι, ἑώσ δέ τίσ ἐστι κύριοσ γνώμησ, ἄνοια πολλὴ καὶ δυστυχία τῆσ ἀσφαλείασ ἀφέμενον ὃ τοῖσ πολεμίοισ συνοίσει, τοῦτ’ ἐξεπίτηδεσ αἱρεῖσθαι. ἐκείνοισ γὰρ ἂν ἤδη στρατηγοίη καὶ γίγνοιτ’ ἂν αὐτοῖσ ἀντὶ τοῦ παρ’ αὐτοῖσ ἡγουμένου. μὴ δὴ τοῦτο λέγωμεν ὡσ οὐκ ἐξῆγεν, ἀλλ’ εἰ προσῆκον ἐξάγειν καὶ μάχεσθαι παρεώρα, τοῦτο σκοπῶμεν, ἐπεὶ καὶ Λακεδαιμονίουσ ἀκούομεν δή που προσκειμένων αὐτοῖσ ποτὲ Θηβαίων καὶ κελευόντων ἐξιέναι καὶ μάχεσθαι ἢ χείρουσ ὁμολογεῖν εἶναι σφῶν, ἀποκρίνασθαι περὶ μὲν τοῦ πότεροι βελτίουσ τὰσ πράξεισ κρίνειν τὰσ ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ἑκατέροισ πεπραγμένασ, μαχεῖσθαι δὲ οὐκ ἐν τῷ τῶν πολεμίων καιρῷ οὐδ’ ὅτ’ ἐκεῖνοι κελεύουσιν, ἀλλ’ ἡνίκ’ ἂν αὐτοῖσ δοκῇ, καὶ οὐ χρήσεσθαι περὶ τούτου συμβούλοισ Θηβαίοισ.

상위

Aristides, Aelius (아리스티데스, 아일리오스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION