Aristides, Aelius, Orationes, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 4:

(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 4:)

ἐδόκει γὰρ ὥσπερ ἄλλο τι καὶ τοῦτο σύμβολον τοῦ Περικλέουσ εἶναι, τὸ ὑπερφρονεῖν χρημάτων. ὥστε καὶ αὐτὸσ ποτὲ ἐν τῷ δήμῳ παρρησιαζόμενοσ καὶ λέγων περὶ τῶν αὑτῷ προσόντων ἀγαθῶν ἕν τι καὶ τοῦτο ἐν πρώτοισ ἐτίθει τὴν περὶ ταῦτα μεγαλοψυχίαν. οὕτω δ’ ἦν παραπλήσιοσ κατὰ τὸν βίον καὶ τὴν πολιτείαν καὶ τοσοῦτον ἀπεῖχε τοῦ ζῆν πρὸσ τὰσ ἑτέρων ἡδονὰσ ὥστε φασὶν οἱ γράψαντεσ περὶ αὐτοῦ διδασκάλου τάξιν πρὸσ παῖδασ πρὸσ τοὺσ Ἀθηναίουσ αὐτὸν ἔχειν, ὥστε ἀπόντοσ μὲν Περικλέουσ ἐν ἀταξίᾳ πολλῇ καὶ ῥαθυμίᾳ τὴν ἐκκλησίαν εἶναι πολλάκισ, φανέντοσ δὲ εὐθὺσ μεταβάλλεσθαι καὶ σωφρονίζεσθαι πρὸσ τὴν ὄψιν, ὥσπερ δεδιότασ μή τι γνοίη Περικλῆσ ὧν ἡμάρτανον. ὃ δέ φασιν ὑπάρξαι Σωκράτει σοφιστῶν διαφερόντωσ, τοῦτ’ ἐκείνῳ δημαγωγῶν· ἐπαρθέντα μὲν γὰρ τὸν δῆμον καὶ μεῖζον φρονήσαντα δεινότατον εἶναι συστεῖλαι καὶ καθελεῖν, ἀθυμήσαντα δὲ καὶ ταπεινωθέντα ἀναγαγεῖν αὖ τοῖσ λόγοισ καὶ μεστὸν ἐλπίδων ποιῆσαι, ὥσπερ ἐκεῖνοσ εἰώθει περὶ τοὺσ νέουσ ποιεῖν. συνελόντι δ’ εἰπεῖν σχῆμα τῆσ πόλεωσ ἦν Περικλῆσ, οὐ δουλεύειν ταῖσ τῶν πολλῶν ἐπιθυμίαισ, ἀλλ’ αὐτὸσ ἄρχων τῶν πολλῶν, οὐδ’ ὅ τι δόξειεν ἐκείνοισ, τοῦτο λέγειν ἀξιῶν, ἀλλ’ ὅ τι δόξειεν αὐτῷ, τοῦτ’ ἐκείνουσ πράττειν ἐπαναγκάζων· οὐδ’ ἐν κόλακοσ μοίρᾳ προσκείμενοσ, ἀλλ’ οὐδαμοῦ τοῖσ κόλαξι πάροδον τὸ καθ’ αὑτὸν διδοὺσ, τῇ μὲν χρηστότητι καὶ ταῖσ ἐπιεικείαισ ἐν πατρὸσ ὢν τάξει τῷ δήμῳ, τῷ δὲ καθείργειν ἅπαντασ καὶ πάνθ’ ὑφ’ αὑτὸν ἔχειν πλέον ἢ τύραννοσ. ἐξ ὧν, ὡσ ἐοίκεν, ἔξεστι σαφῶσ ἰδεῖν ὅτι εἴ τισ ἄλλοσ καὶ Περικλῆσ ἑκὼν δίκαιοσ. οὐδαμοῦ γὰρ τὴν πλεονεξίαν ἀντὶ τῶν νόμων ἠγάπησεν, οὐδ’ ὅπωσ μείζων τῆσ τάξεωσ ἔσται προὐνοήθη, παρὸν αὐτῷ μᾶλλον παντὸσ Πεισιστράτου·

상위

Aristides, Aelius (아리스티데스, 아일리오스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION