Aristides, Aelius, Orationes, Ιἑροὶ λόγοι ε# 8:

(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 8:)

καλέσασ δὲ τῶν φίλων τοὺσ ἐπικαίρουσ φράζω τὸ πρόσταγμα. καὶ τότε δὴ γράμμα ἐξετίθετο, καὶ γὰρ προσῆγεν ἡ ἐκ τοῦ ὀνείρατοσ ὡρ́α, καὶ παρῆμεν εὐθὺσ ἐπ’ αὐτῷ. ὅμωσ δὲ καίπερ οὕτωσ ἐξ ὑπογυίου τῆσ παρόδου γιγνομένησ καὶ τῶν πολλῶν ἀγνοησάντων, οὕτω δή τι μεστὸν γίγνεται τὸ βουλευτήριον ὥστε οὐδὲν ἦν πλὴν ἀνθρώπων κεφαλὰσ ὁρᾶν καὶ οὐδ’ ἂν τὴν χεῖρα διέωσασ μέσην οὐδαμοῦ. καὶ μὴν τό γε τοῦ θορύβου τε καὶ τῆσ εὐνοίασ, μᾶλλον δὲ, εἰ χρὴ τἀληθὲσ εἰπεῖν, ἐνθουσιασμοῦ, τοσοῦτον παρὰ πάντων συνέβη ὥστε οὐδεὶσ ὤφθη καθήμενοσ οὔτ’ ἐπὶ τοῦ προαγῶνοσ οὔθ’ ἡνίκα ἀναστὰσ ἠγωνιζόμην, ἀλλ’ ἐκ πρώτου ῥήματοσ εἱστήκεσαν, ὤδινον, ἐγάνυντο, ἐξεπλήττοντο, συμπαρένευον τοῖσ λεγομένοισ, ἠφίεσαν φωνὰσ οὔπω πρόσθεν γενομένασ, πᾶσ τισ αὑτοῦ τὸ κέρδοσ ποιούμενοσ, εἴ τι νείμαι τῶν μεγίστων ἐμοί. ὡσ δ’ ἀπηλλάγημεν ἀπὸ τοῦ βουλευτηρίου καὶ περὶ λουτρὸν ἦμεν, τότε δή τισ ἀγγέλλει μοι ὅτι καὶ ὁ δεῖνα προγράψασ πρότριτα εἰσ τὴν ἡμέραν ταύτην εἰσ τὸ ᾠδεῖον ἑπτακαίδεκα εἰή τοὺσ σύμπαντασ ἠθροικώσ. καὶ μέντοι καὶ ἦρξεν αὐτῷ σωφροσύνησ ἐκείνη ἡ ἡμέρα, τὸ πέρα δ’ οὐ λέγω, οὐδ’ ἂν τούτων ἐμνήσθην, εἰ μὴ τό τε ἐνύπνιον ὡσ ἐναργὲσ ἐξέβη ἐβουλόμην ἐνδείξασθαι καὶ ὅτι καὶ τούτων ἐμέλησε τῷ θεῷ, καὶ ἅμα τοῖσ ἐξ ἀρχῆσ ὡμολόγει λόγοισ ὡσ αὐτὸσ ἀνέστησέ τε καὶ κατέστησεν εἰσ τὴν Σμύρναν. οὐ πολλῷ δ’ ὕστερον εἰσ Ἔφεσον κομίζει στεφάνουσ τε προειπὼν ὡσ ἀγωνιστῇ καὶ κατασκευάσασ οὕτωσ ὥστε ἀφυπνιζόμην, Ἔφεσον βοῶν. ἀλλὰ μὴν τά γε ἐκεῖ πραχθέντα ἐμοὶ μὲν οὐκ εὐπρεπέστερόν ἐστι λέγειν, πολλοὶ δὲ οἱ διηγησόμενοι τοῖσ δεομένοισ εἰδέναι. ἀλλ’ ὅσον μὲν εἰσ τὸν θεὸν ἔρχεται τῶν λόγων, ἀνάγκη φράζειν πειρᾶσθαι καὶ μὴ παραλιπεῖν ἐκ τῶν δυνατῶν. ἄτοπον γὰρ εἰ μέν τι τῷ σώματι καὶ κατ’ οἶκον ἔδωκεν ἰάμα, διηγεῖσθαι τοῦτ’ ἂν καὶ αὐτὸν καὶ ἕτερον, ἐκεῖνα δὲ ἃ ὁμοῦ τὸ σῶμα ἀνίστη, τὴν ψυχὴν ἐπερρώννυ, τοὺσ λόγουσ ηὖξε μετ’ εὐδοξίασ, ταῦτα δὲ οὑτωσὶ παρελθεῖν σιωπῇ. ὅτι δὲ οὐδὲν πώποτε τῶν ἀνθρωπείων ἔμεγε ἐχαύνωσεν οὐδὲ ἐπῄρθην οὔτ’ ὀλίγουσ οὔτε πολλοὺσ χειρωσάμενοσ, οὐδ’ οἶμαι δεῖν φιλοτιμεῖσθαι τοῖσ τοιούτοισ μᾶλλον ἢ αἰσχύνεσθαι φιλοτιμούμενοσ, ἐμαυτόν τε καλῶσ πέπεικα καὶ πολλούσ. ἀλλὰ γὰρ θαυμαστὸν τοῦ θεοῦ τὸ διηνεκὲσ, οἱο͂ν καὶ τὸ τῆσ ὕστερον ἐν Σμύρνῃ γενομένησ ἐπιδείξεωσ τῆσ μεγάλησ ἐκείνησ.

상위

Aristides, Aelius (아리스티데스, 아일리오스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION