Aristides, Aelius, Orationes, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 11:

(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἰσθμικὸσ εἰσ Ποσειδῶνα 11:)

ἦν οὖν Λευκοθέα θεὸσ εὐθὺσ ἀπ’ ἀρχῆσ, καὶ οὐχ αἱ συμφοραὶ εἰσ τοῦτό γε ἤγαγον αὐτὴν, ἀλλὰ τὸ εἶναι τοιαύτην εὐθὺσ ἀπὸ γενεᾶσ μηδὲ ἐν συμφορᾷ τινι τὸ παράπαν γενέσθαι παρεσκεύασεν αὐτήν. ‐ οὐδ’ ἂν ἦν μετὰ θεῶν θεὸσ οὖσα, οὐδ’ ἂν ἔσχεν ἰσχὺν τοσαύτην ὅσην ἀκούομεν. νυνὶ δὲ ἐπειδὴ δεῖ πείθεσθαι τῷ Ὁμήρου λόγῳ, κινδυνεύει τὸ κατ’ αὐτὴν μοναρχία τισ εἶναι τῆσ ἀρχῆσ τῆσ κατὰ θάλατταν, καὶ οὐδὲ τῷ Ποσειδῶνι αὐτῷ ἐξεῖναι οὐδὲν μὴ συνεθελούσησ ταύτησ. εἰρήσθω γὰρ οὖν, εἴ γε οὐδὲ τὸν φονέα τοῦ παιδὸσ παρῆν αὐτῷ τιμωρήσασθαι, ἔχοντα καὶ ταῦτα ἐν ταῖσ χερσὶν ὡσ ἂν εἴποι τισ, ἀλλὰ τηνάλλωσ ῥοιβδεῖν, καὶ μηδὲν εἶναι τὸ κυκᾶν πάντα χρήματα μηδ’ ὅσα ἐποίει τὴν τρίαιναν ἡρπακὼσ πρὸσ τὸ τῆσ θεοῦ ταύτησ πρόβλημα, εἴτ’ οὖν κρήδεμνον τῷ ποιητικῷ λόγῳ εἴτε καὶ ἄλλωσ πωσ χρὴ φάναι, τὸ δ’ ἦν σωτηρία καὶ ἀσφάλεια ἐν μέσοισ τοῖσ δεινοῖσ, δῆλον ὡσ οὐ πρὸσ βίαν τούτων γιγνομένων οὐδὲ ἀκουσίωσ τοῦ θεοῦ, ἀλλ’ ὑφιεμένου τοῦ Ποσειδῶνοσ πρὸσ ἅπαντα αὐτῇ καὶ ἐφιέντοσ ποιεῖν ὅ τι βούλοιτο. καὶ καλῶσ γε ἐποίησεν ὁ λόγοσ εἰσ τοῦτο ἐλθὼν, ἄλλωσ τε καὶ ὅτι καλόν τι ἡμῖν ἐξ αὐτοῦ ἀνεφάνη φιλόσοφόσ τισ οὖσα ἡμῖν ἡ Λευκοθέα, οὐ φιλοικτίρμων μόνον καὶ φιλοῦσα τοὺσ Ἕλληνασ· ἥ γε καὶ τὸν Ὀδυσσέα ἔσωζεν ἄρα τὸν σοφώτατον τῶν Ἑλλήνων καὶ ἄριστον, ὡσ καὶ ἄλλον τινὰ, καὶ πάντασ ὁπόσοισ σοφίασ ἔρωσ ἦν, καὶ ἐπηταὶ βούλονται εἶναι καὶ ἀγχίνοι καὶ ἐχέφρονεσ, τὰ καὶ κατὰ τοῦ Ὀδυσσέωσ λεγόμενα. ταῦτα μὲν δὴ περὶ αὐτῆσ, φίλα καὶ αὐτῷ τῷ Ποσειδῶνι, ὡσ οἰόμαι. Παλαίμονα δὲ καὶ εἰπεῖν καλὸν καὶ τοὔνομα αὐτοῦ ὀνομάσαι, καὶ ὁρ́κον ποιήσασθαι, καὶ τῆσ τελετῆσ ἐπ’ αὐτῷ καὶ τοῦ ὀργιασμοῦ μετασχεῖν, τοσοῦτόσ τισ ἵμεροσ πρόσεστι τῷ παιδὶ καὶ ἰδεῖν γε καὶ ἐν γράμματι, ὅπου μὲν ἐπὶ δελφῖνοσ φερόμενον, ὅπου δὲ καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν νώτων τῆσ θαλάττησ, ὅπου δὲ καὶ ἐν ταῖσ χερσὶ τῆσ μητρὸσ τὸ θάλοσ τοῦ παιδὸσ καὶ τὴν ὡρ́αν καὶ τὸ ἄνθοσ.

상위

Aristides, Aelius (아리스티데스, 아일리오스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION