Aristides, Aelius, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 17:

(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 17:)

[Καὶ τὸ ἀλλοτρίαισ δόξαισ ἐπερειδόμενον λέγειν περὶ τῶν πραγμάτων τοῦ ἀφελοῦσ ἐστιν, οἱο͂ν ἐπειδὴ ἐστασίασαν. ἐπὰν δὲ εἴπῃσ, ἐπειδὴ δὲ ἐστασίασαν, τραχὺν ποιεῖ τὸν λόγον. ] καὶ τὸ πολλάκισ μεταβάλλοντα τὰσ πτώσεισ τῷ αὐτῷ χρήσασθαι ὀνόματι ἀναστρέφοντα τῆσ ἀφελείασ ἐστί. τοῦτο μὲν οὖν τοῦ αὐτοῦ τρόπου, τὸ μὴ ἀποκρυψάμενον μήτε τὸ πρᾶγμα μήτε τὸ ὄνομα ἀφανῶσ εἰπεῖν, οἱο͂ν ἔλεγε δὲ Κύρῳ. συγγραφικὸν δὲ εἰ δεῖ τελείου λόγου, τὸ ἐπὶ τοῖσ κατ’ εἶδοσ ὀνόμασι καὶ [τὸ] ἀόριστον ἐπενεγκεῖν, οἱο͂ν Γοργίᾳ καὶ Προδίκῳ καὶ ἄλλοισ πολλοῖσ. ὅταν δὲ τὸ νόημα ἐξ ἑνὸσ τοῦ συμπληροῦντοσ ὀνόματοσ ἀπαρτίζηται καὶ ἐπὶ τελευτῆσ στῇ ἐφ’ ἑνὶ ὀνόματι, ὥσπερ ἐνταῦθα, ὡσ δὲ πάνυ φανερὸσ ἦν ἀχθόμενοσ, εἰ μὴ ἕψοιντο, συνηκολούθησαν, συγγραφικόν ἐστι καὶ λόγου ἦθοσ ἔχοντοσ. καὶ τὰ καθ’ ἓν λεγόμενα, οἱο͂ν πάντα μὲν χαλκόν, πάντα δὲ φοίνικα, τῆσ ἀφελείασ ἐστί, τὸ δὲ κατὰ πλῆθοσ τῆσ περιβολῆσ καὶ τοῦ ἀξιώματοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION