Aristides, Aelius, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ δεινότητοσ. 2:

(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ δεινότητοσ. 2:)

δεινότησ δὲ γίνεται κατὰ γνώμην μοναχῶσ, εἰ δέ τισ κατ’ ἄλλο τι οἰέται, πλεῖστον διαμαρτάνει. δεινότησ δέ ἐστιν, ὅταν τισ πόρρωθεν χρήσιμόν τι ἑαυτῷ προδιοικῆται, ὡσ ἐν τῷ κατὰ Ἀριστοκράτουσ ὁ Δημοσθένησ βουλόμενοσ δεῖξαι ὅτι σφαλερὸν καὶ κατὰ τῆσ πόλεώσ ἐστι τὸ ἕνα τῶν Θρᾳκῶν βασιλέων κύριον γενέσθαι, πόρρωθεν λαβὼν κατασκευάζει, ὅτι τὸ ἀσθενῆ εἶναι τὸν Κερσοβλέπτην, ᾧ στρατηγεῖ ὁ Χαρίδημοσ, τοῦτο φρουρά ἐστι Χερρονήσου, ὥστε τὸ ἐναντίον καταλυθῆναι μὲν τοὺσ πλείστουσ βασιλεῖσ, εἰσ ἕνα δὲ τὸν Κερσοβλέπτην περιελθεῖν διὰ τοῦ Χαριδήμου κίνδυνόσ ἐστι Χερρονήσῳ. πόρρωθεν οὖν προδιῳκήσατο τὸ ψηφίσασθαι ἀγώγιμον εἶναι τὸν ἀποκτείναντα Χαρίδημον, φοβερὸν ποιεῖ Κερσοβλέπτην, οὗτοσ δὲ αὐξηθεὶσ καταλύσει τοὺσ ἄλλουσ βασιλεῖσ, δι’ οὓσ σώζεται Χερρόνησοσ. ὡσ δ’ ἂν καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν εἰρημένων κατάδηλόν σοι γένηται, ἔστι δ’ ἀνάγκη πρῶτον ἁπάντων εἰπεῖν καὶ δεῖξαι τί ποτέ ἐστι τὸ Χερρόνησον ὑμᾶσ ἀσφαλῶσ ἔχειν πεποιηκόσ· διὰ γὰρ τοῦ μαθεῖν τοῦτο καὶ τἀδίκημα σαφῶσ ὄψεσθε. ἔστι τοίνυν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τοῦτο, τελευτήσαντοσ Κότυοσ Βηρισάδην καὶ Ἀμάδοκον καὶ Κερσοβλέπτην τρεῖσ ἀνθ’ ἑνὸσ γενέσθαι Θρᾴκησ βασιλέασ· συμβέβηκε γὰρ αὑτοῖσ μὲν ἀντιπάλουσ εἶναι τούτουσ, ὑμᾶσ δὲ ὑπέρχεσθαι καὶ θεραπεύειν. τοῦτο τοίνυν βουλόμενοί τινεσ παῦσαι καὶ καταλῦσαι μὲν τοὺσ ἑτέρουσ βασιλέασ, παραδοῦναι δὲ τῷ Κερσοβλέπτῃ τὴν ἀρχὴν ἅπασαν, διαπράττονται σφίσι τοῦτο γενέσθαι τὸ προβούλευμα.

SEARCH

MENU NAVIGATION