Apollodorus, Library and Epitome, book 1, chapter 9

(아폴로도로스, Library and Epitome, book 1, chapter 9)

τῶν δὲ Αἰόλου παίδων Ἀθάμασ, Βοιωτίασ δυναστεύων, ἐκ Νεφέλησ τεκνοῖ παῖδα μὲν Φρίξον θυγατέρα δὲ Ἕλλην. αὖθισ δὲ Ἰνὼ γαμεῖ, ἐξ ἧσ αὐτῷ Λέαρχοσ καὶ Μελικέρτησ ἐγένοντο. ἐπιβουλεύουσα δὲ Ἰνὼ τοῖσ Νεφέλησ τέκνοισ ἔπεισε τὰσ γυναῖκασ τὸν πυρὸν φρύγειν. λαμβάνουσαι δὲ κρύφα τῶν ἀνδρῶν τοῦτο ἔπρασσον. γῆ δὲ πεφρυγμένουσ πυροὺσ δεχομένη καρποὺσ ἐτησίουσ οὐκ ἀνεδίδου. διὸ πέμπων ὁ Ἀθάμασ εἰσ Δελφοὺσ ἀπαλλαγὴν ἐπυνθάνετο τῆσ ἀφορίασ. Ἰνὼ δὲ τοὺσ πεμφθέντασ ἀνέπεισε λέγειν ὡσ εἰή κεχρησμένον παύσεσθαι τὴν ἀκαρπίαν, ἐὰν σφαγῇ Διὶ ὁ Φρίξοσ. τοῦτο ἀκούσασ Ἀθάμασ, συναναγκαζόμενοσ ὑπὸ τῶν τὴν γῆν κατοικούντων, τῷ βωμῷ παρέστησε Φρίξον. Νεφέλη δὲ μετὰ τῆσ θυγατρὸσ αὐτὸν ἀνήρπασε, καὶ παρ’ Ἑρμοῦ λαβοῦσα χρυσόμαλλον κριὸν ἔδωκεν, ὑφ’ οὗ φερόμενοι δι’ οὐρανοῦ γῆν ὑπερέβησαν καὶ θάλασσαν. ὡσ δὲ ἐγένοντο κατὰ τὴν μεταξὺ κειμένην θάλασσαν Σιγείου καὶ Χερρονήσου, ὤλισθεν εἰσ τὸν βυθὸν ἡ Ἕλλη, κἀκεῖ θανούσησ αὐτῆσ ἀπ’ ἐκείνησ Ἑλλήσποντοσ ἐκλήθη τὸ πέλαγοσ. Φρίξοσ δὲ ἦλθεν εἰσ Κόλχουσ, ὧν Αἰήτησ ἐβασίλευε παῖσ Ἡλίου καὶ Περσηίδοσ, ἀδελφὸσ δὲ Κίρκησ καὶ Πασιφάησ, ἣν Μίνωσ ἔγημεν. οὗτοσ αὐτὸν ὑποδέχεται, καὶ μίαν τῶν θυγατέρων Χαλκιόπην δίδωσιν. ὁ δὲ τὸν χρυσόμαλλον κριὸν Διὶ θύει φυξίῳ, τὸ δὲ τούτου δέρασ Αἰήτῃ δίδωσιν· ἐκεῖνοσ δὲ αὐτὸ περὶ δρῦν ἐν Ἄρεοσ ἄλσει καθήλωσεν. ἐγένοντο δὲ ἐκ Χαλκιόπησ Φρίξῳ παῖδεσ Ἄργοσ Μέλασ Φρόντισ Κυτίσωροσ. Ἀθάμασ δὲ ὕστερον διὰ μῆνιν Ἥρασ καὶ τῶν ἐξ Ἰνοῦσ ἐστερήθη παίδων·

αὐτὸσ μὲν γὰρ μανεὶσ ἐτόξευσε Λέαρχον, Ἰνὼ δὲ Μελικέρτην μεθ’ ἑαυτῆσ εἰσ πέλαγοσ ἔρριψεν. ἐκπεσὼν δὲ τῆσ Βοιωτίασ ἐπυνθάνετο τοῦ θεοῦ ποῦ κατοικήσει· χρησθέντοσ δὲ αὐτῷ κατοικεῖν ἐν ᾧπερ ἂν τόπῳ ὑπὸ ζῴων ἀγρίων ξενισθῇ, πολλὴν χώραν διελθὼν ἐνέτυχε λύκοισ προβάτων μοίρασ νεμομένοισ· οἱ δέ, θεωρήσαντεσ αὐτόν, ἃ διῃροῦντο ἀπολιπόντεσ ἔφυγον. Ἀθάμασ δὲ κτίσασ τὴν χώραν Ἀθαμαντίαν ἀφ’ ἑαυτοῦ προσηγόρευσε, καὶ γήμασ Θεμιστὼ τὴν Ὑψέωσ ἐγέννησε Λεύκωνα Ἐρύθριον Σχοινέα Πτῶον. Σίσυφοσ δὲ ὁ Αἰόλου κτίσασ Ἐφύραν τὴν νῦν λεγομένην Κόρινθον γαμεῖ Μερόπην τὴν Ἄτλαντοσ.

ἐξ αὐτῶν παῖσ γίνεται Γλαῦκοσ, ᾧ παῖσ Βελλεροφόντησ ἐξ Εὐρυμέδησ ἐγεννήθη, ὃσ ἔκτεινε τὴν πυρίπνουν Χίμαιραν. κολάζεται δὲ Σίσυφοσ ἐν Αἵδου πέτρον ταῖσ χερσὶ καὶ τῇ κεφαλῇ κυλίων, καὶ τοῦτον ὑπερβάλλειν θέλων· οὗτοσ δὲ ὠθούμενοσ ὑπ’ αὐτοῦ ὠθεῖται πάλιν εἰσ τοὐπίσω. τίνει δὲ ταύτην τὴν δίκην διὰ τὴν Ἀσωποῦ θυγατέρα Αἴγιναν· ἁρπάσαντα γὰρ αὐτὴν κρύφα Δία Ἀσωπῷ μηνῦσαι ζητοῦντι λέγεται. Δηιὼν δὲ βασιλεύων τῆσ Φωκίδοσ Διομήδην τὴν Ξούθου γαμεῖ, καὶ αὐτῷ γίνεται θυγάτηρ μὲν Ἀστεροδία, παῖδεσ δὲ Αἰνετὸσ Ἄκτωρ Φύλακοσ Κέφαλοσ, ὃσ γαμεῖ Πρόκριν τὴν Ἐρεχθέωσ.

αὖθισ δὲ ἡ Ηὢσ αὐτὸν ἁρπάζει ἐρασθεῖσα. Περιήρησ δὲ Μεσσήνην κατασχὼν Γοργοφόνην τὴν Περσέωσ ἔγημεν, ἐξ ἧσ Ἀφαρεὺσ αὐτῷ καὶ Λεύκιπποσ καὶ Τυνδάρεωσ ἔτι τε Ἰκάριοσ παῖδεσ ἐγένοντο.

πολλοὶ δὲ τὸν Περιήρην λέγουσιν οὐκ Αἰόλου παῖδα ἀλλὰ Κυνόρτα τοῦ Ἀμύκλα· διόπερ τὰ περὶ τῶν Περιήρουσ ἐκγόνων ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ γένει δηλώσομεν. Μάγνησ δὲ γαμεῖ νύμφην νηίδα, καὶ γίνονται αὐτῷ παῖδεσ Πολυδέκτησ καὶ Δίκτυσ·

οὗτοι Σέριφον ᾤκισαν. Σαλμωνεὺσ δὲ τὸ μὲν πρῶτον περὶ Θεσσαλίαν κατῴκει, παραγενόμενοσ δὲ αὖθισ εἰσ Ἦλιν ἐκεῖ πόλιν ἔκτισεν.

ὑβριστὴσ δὲ ὢν καὶ τῷ Διὶ ἐξισοῦσθαι θέλων διὰ τὴν ἀσέβειαν ἐκολάσθη· ἔλεγε γὰρ ἑαυτὸν εἶναι Δία, καὶ τὰσ ἐκείνου θυσίασ ἀφελόμενοσ ἑαυτῷ προσέτασσε θύειν, καὶ βύρσασ μὲν ἐξηραμμένασ ἐξ ἁρ́ματοσ μετὰ λεβήτων χαλκῶν σύρων ἔλεγε βροντᾶν, βάλλων δὲ εἰσ οὐρανὸν αἰθομένασ λαμπάδασ ἔλεγεν ἀστράπτειν. Ζεὺσ δὲ αὐτὸν κεραυνώσασ τὴν κτισθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ πόλιν καὶ τοὺσ οἰκήτορασ ἠφάνισε πάντασ. Τυρὼ δὲ ἡ Σαλμωνέωσ θυγάτηρ καὶ Ἀλκιδίκησ παρὰ Κρηθεῖ τῷ Σαλμωνέωσ ἀδελφῷ τρεφομένη ἔρωτα ἴσχει Ἐνιπέωσ τοῦ ποταμοῦ, καὶ συνεχῶσ ἐπὶ τὰ τούτου ῥεῖθρα φοιτῶσα τούτοισ ἐπωδύρετο.

Ποσειδῶν δὲ εἰκασθεὶσ Ἐνιπεῖ συγκατεκλίθη αὐτῇ· ἡ δὲ γεννήσασα κρύφα διδύμουσ παῖδασ ἐκτίθησιν. ἐκκειμένων δὲ τῶν βρεφῶν, παριόντων ἱπποφορβῶν ἵπποσ μία προσαψαμένη τῇ χηλῇ θατέρου τῶν βρεφῶν πέλιόν τι τοῦ προσώπου μέροσ ἐποίησεν. ὁ δὲ ἱπποφορβὸσ ἀμφοτέρουσ τοὺσ παῖδασ ἀνελόμενοσ ἔθρεψε, καὶ τὸν μὲν πελιωθέντα Πελίαν ἐκάλεσε, τὸν δὲ ἕτερον Νηλέα. τελειωθέντεσ δὲ ἀνεγνώρισαν τὴν μητέρα, καὶ τὴν μητρυιὰν ἀπέκτειναν Σιδηρώ· κακουμένην γὰρ γνόντεσ ὑπ’ αὐτῆσ τὴν μητέρα ὡρ́μησαν ἐπ’ αὐτήν, ἡ δὲ φθάσασα εἰσ τὸ τῆσ Ἥρασ τέμενοσ κατέφυγε, Πελίασ δὲ ἐπ’ αὐτῶν τῶν βωμῶν αὐτὴν κατέσφαξε, καὶ καθόλου διετέλει τὴν Ἥραν ἀτιμάζων. ἐστασίασαν δὲ ὕστερον πρὸσ ἀλλήλουσ, καὶ Νηλεὺσ μὲν ἐκπεσὼν ἧκεν εἰσ Μεσσήνην καὶ Πύλον κτίζει, καὶ γαμεῖ Χλωρίδα τὴν Ἀμφίονοσ, ἐξ ἧσ αὐτῷ γίνεται θυγάτηρ μὲν Πηρώ, ἄρρενεσ δὲ Ταῦροσ Ἀστέριοσ Πυλάων Δηίμαχοσ Εὐρύβιοσ Ἐπίλαοσ Φράσιοσ Εὐρυμένησ Εὐαγόρασ Ἀλάστωρ Νέστωρ Περικλύμενοσ, ᾧ δὴ καὶ Ποσειδῶν δίδωσι μεταβάλλειν τὰσ μορφάσ, καὶ μαχόμενοσ ὅτε Ἡρακλῆσ ἐξεπόρθει Πύλον, γινόμενοσ ὁτὲ μὲν λέων ὁτὲ δὲ ὄφισ ὁτὲ δὲ μέλισσα, ὑφ’ Ἡρακλέουσ μετὰ τῶν ἄλλων Νηλέωσ παίδων ἀπέθανεν.

ἐσώθη δὲ Νέστωρ μόνοσ, ἐπειδὴ παρὰ Γερηνίοισ ἐτρέφετο· ὃσ γήμασ Ἀναξιβίαν τὴν Κρατιέωσ θυγατέρασ μὲν Πεισιδίκην καὶ Πολυκάστην ἐγέννησε, παῖδασ δὲ Περσέα Στράτιχον Ἄρητον Ἐχέφρονα Πεισίστρατον Ἀντίλοχον Θρασυμήδην. Πελίασ δὲ περὶ Θεσσαλίαν κατῴκει, καὶ γήμασ Ἀναξιβίαν τὴν Βίαντοσ, ὡσ δὲ ἔνιοι Φυλομάχην τὴν Ἀμφίονοσ, ἐγέννησε παῖδα μὲν Ἄκαστον, θυγατέρασ δὲ Πεισιδίκην Πελόπειαν Ἱπποθόην Ἄλκηστιν.

Κρηθεὺσ δὲ κτίσασ Ιὠλκὸν γαμεῖ Τυρὼ τὴν Σαλμωνέωσ, ἐξ ἧσ αὐτῷ γίνονται παῖδεσ Αἴσων Ἀμυθάων Φέρησ.

Ἀμυθάων μὲν οὖν οἰκῶν Πύλον Εἰδομένην γαμεῖ τὴν Φέρητοσ, καὶ γίνονται παῖδεσ αὐτῷ Βίασ καὶ Μελάμπουσ, ὃσ ἐπὶ τῶν χωρίων διατελῶν, οὔσησ πρὸ τῆσ οἰκήσεωσ αὐτοῦ δρυὸσ ἐν ᾗ φωλεὸσ ὄφεων ὑπῆρχεν, ἀποκτεινάντων τῶν θεραπόντων τοὺσ ὄφεισ τὰ μὲν ἑρπετὰ ξύλα συμφορήσασ ἔκαυσε, τοὺσ δὲ τῶν ὄφεων νεοσσοὺσ ἔθρεψεν. οἱ δὲ γενόμενοι τέλειοι παραστάντεσ αὐτῷ κοιμωμένῳ τῶν ὤμων ἐξ ἑκατέρου τὰσ ἀκοὰσ ταῖσ γλώσσαισ ἐξεκάθαιρον. ὁ δὲ ἀναστὰσ καὶ γενόμενοσ περιδεὴσ τῶν ὑπερπετομένων ὀρνέων τὰσ φωνὰσ συνίει, καὶ παρ’ ἐκείνων μανθάνων προύλεγε τοῖσ ἀνθρώποισ τὰ μέλλοντα. προσέλαβε δὲ καὶ τὴν διὰ τῶν ἱερῶν μαντικήν, περὶ δὲ τὸν Ἀλφειὸν συντυχὼν Ἀπόλλωνι τὸ λοιπὸν ἄριστοσ ἦν μάντισ. Βίασ δὲ ἐμνηστεύετο Πηρὼ τὴν Νηλέωσ·

ὁ δὲ πολλῶν αὐτῷ μνηστευομένων τὴν θυγατέρα δώσειν ἔφη τῷ τὰσ Φυλάκου βόασ κομίσαντι αὐτῷ. αὗται δὲ ἦσαν ἐν Φυλάκῃ, καὶ κύων ἐφύλασσεν αὐτὰσ οὗ οὔτε ἄνθρωποσ οὔτε θηρίον πέλασ ἐλθεῖν ἠδύνατο. ταύτασ ἀδυνατῶν Βίασ τὰσ βόασ κλέψαι παρεκάλει τὸν ἀδελφὸν συλλαβέσθαι. Μελάμπουσ δὲ ὑπέσχετο, καὶ προεῖπεν ὅτι φωραθήσεται κλέπτων καὶ δεθεὶσ ἐνιαυτὸν οὕτω τὰσ βόασ λήψεται. μετὰ δὲ τὴν ὑπόσχεσιν εἰσ Φυλάκην ἀπῄει καί, καθάπερ προεῖπε, φωραθεὶσ ἐπὶ τῇ κλοπῇ δέσμιοσ ἐν οἰκήματι ἐφυλάσσετο. λειπομένου δὲ τοῦ ἐνιαυτοῦ βραχέοσ χρόνου, τῶν κατὰ τὸ κρυφαῖον τῆσ στέγησ σκωλήκων ἀκούει, τοῦ μὲν ἐρωτῶντοσ πόσον ἤδη μέροσ τοῦ δοκοῦ διαβέβρωται, τῶν δὲ ἀποκρινομένων λοιπὸν ἐλάχιστον εἶναι. καὶ ταχέωσ ἐκέλευσεν αὑτὸν εἰσ ἕτερον οἴκημα μεταγαγεῖν, γενομένου δὲ τούτου μετ’ οὐ πολὺ συνέπεσε τὸ οἴκημα. θαυμάσασ δὲ Φύλακοσ, καὶ μαθὼν ὅτι ἐστὶ μάντισ ἄριστοσ, λύσασ παρεκάλεσεν εἰπεῖν ὅπωσ αὐτοῦ τῷ παιδὶ Ἰφίκλῳ παῖδεσ γένωνται. ὁ δὲ ὑπέσχετο ἐφ’ ᾧ τὰσ βόασ λήψεται. καὶ καταθύσασ ταύρουσ δύο καὶ μελίσασ τοὺσ οἰωνοὺσ προσεκαλέσατο· παραγενομένου δὲ αἰγυπιοῦ, παρὰ τούτου μανθάνει δὴ ὅτι Φύλακόσ ποτε κριοὺσ τέμνων ἐπὶ τῶν αἰδοίων παρὰ τῷ Ἰφίκλῳ τὴν μάχαιραν ᾑμαγμένην ἔτι κατέθετο, δείσαντοσ δὲ τοῦ παιδὸσ καὶ φυγόντοσ αὖθισ κατὰ τῆσ ἱερᾶσ δρυὸσ αὐτὴν ἔπηξε, καὶ ταύτην ἀμφιτροχάσασ ἐκάλυψεν ὁ φλοιόσ. ἔλεγεν οὖν, εὑρεθείσησ τῆσ μαχαίρασ εἰ ξύων τὸν ἰὸν ἐπὶ ἡμέρασ δέκα Ἰφίκλῳ δῷ πιεῖν, παῖδα γεννήσειν. ταῦτα μαθὼν παρ’ αἰγυπιοῦ Μελάμπουσ τὴν μὲν μάχαιραν εὑρ͂ε, τῷ δὲ Ἰφίκλῳ τὸν ἰὸν ξύσασ ἐπὶ ἡμέρασ δέκα δέδωκε πιεῖν, καὶ παῖσ αὐτῷ Ποδάρκησ ἐγένετο. τὰσ δὲ βόασ εἰσ Πύλον ἤλασε, καὶ τῷ ἀδελφῷ τὴν Νηλέωσ θυγατέρα λαβὼν ἔδωκε. καὶ μέχρι μέν τινοσ ἐν Μεσσήνῃ κατῴκει, ὡσ δὲ τὰσ ἐν Ἄργει γυναῖκασ ἐξέμηνε Διόνυσοσ, ἐπὶ μέρει τῆσ βασιλείασ ἰασάμενοσ αὐτὰσ ἐκεῖ μετὰ Βίαντοσ κατῴκησε. Βίαντοσ δὲ καὶ Πηροῦσ Ταλαόσ, οὗ καὶ Λυσιμάχησ τῆσ Ἄβαντοσ τοῦ Μελάμποδοσ Ἄδραστοσ Παρθενοπαῖοσ Πρῶναξ Μηκιστεὺσ Ἀριστόμαχοσ Ἐριφύλη, ἣν Ἀμφιάραοσ γαμεῖ.

Παρθενοπαίου δὲ Πρόμαχοσ ἐγένετο, ὃσ μετὰ τῶν ἐπιγόνων ἐπὶ Θήβασ ἐστρατεύθη, Μηκιστέωσ δὲ Εὐρύαλοσ, ὃσ ἧκεν εἰσ Τροίαν. Πρώνακτοσ δὲ ἐγένετο Λυκοῦργοσ, Ἀδράστου δὲ καὶ Ἀμφιθέασ τῆσ Πρώνακτοσ θυγατέρεσ μὲν Ἀργεία Δηιπύλη Αἰγιάλεια, παῖδεσ δὲ Αἰγιαλεὺσ <καὶ> Κυάνιπποσ. Φέρησ δὲ ὁ Κρηθέωσ Φερὰσ ἐν Θεσσαλίᾳ κτίσασ ἐγέννησεν Ἄδμητον καὶ Λυκοῦργον.

Λυκοῦργοσ μὲν οὖν περὶ Νεμέαν κατῴκησε, γήμασ δὲ Εὐρυδίκην, ὡσ δὲ ἔνιοί φασιν Ἀμφιθέαν, ἐγέννησεν Ὀφέλτην <τὸν ὕστερον> κληθέντα Ἀρχέμορον. Ἀδμήτου δὲ βασιλεύοντοσ τῶν Φερῶν, ἐθήτευσεν Ἀπόλλων αὐτῷ μνηστευομένῳ τὴν Πελίου θυγατέρα Ἄλκηστιν.

ἐκείνου δὲ δώσειν ἐπαγγειλαμένου τὴν θυγατέρα τῷ καταζεύξαντι ἁρ́μα λέοντοσ καὶ κάπρου, Ἀπόλλων ζεύξασ ἔδωκεν· ὁ δὲ κομίσασ πρὸσ Πελίαν Ἄλκηστιν λαμβάνει. θύων δὲ ἐν τοῖσ γάμοισ ἐξελάθετο Ἀρτέμιδι θῦσαι· διὰ τοῦτο τὸν θάλαμον ἀνοίξασ εὑρ͂ε δρακόντων σπειράμασι πεπληρωμένον. Ἀπόλλων δὲ εἰπὼν ἐξιλάσκεσθαι τὴν θεόν, ᾐτήσατο παρὰ μοιρῶν ἵνα, ὅταν Ἄδμητοσ μέλλῃ τελευτᾶν, ἀπολυθῇ τοῦ θανάτου, ἂν ἑκουσίωσ τισ ὑπὲρ αὐτοῦ θνήσκειν ἕληται. ὡσ δὲ ἦλθεν ἡ τοῦ θνήσκειν ἡμέρα, μήτε τοῦ πατρὸσ μήτε τῆσ μητρὸσ ὑπὲρ αὐτοῦ θνήσκειν θελόντων, Ἄλκηστισ ὑπεραπέθανε. καὶ αὐτὴν πάλιν ἀνέπεμψεν ἡ Κόρη, ὡσ δὲ ἔνιοι λέγουσιν, Ἡρακλῆσ <πρὸσ αὐτὸν ἀνεκόμισε> μαχεσάμενοσ Αἵδῃ. Αἴσονοσ δὲ τοῦ Κρηθέωσ καὶ Πολυμήδησ τῆσ Αὐτολύκου Ιἄσων.

οὗτοσ ᾤκει ἐν Ιὠλκῷ, τῆσ δὲ Ιὠλκοῦ Πελίασ ἐβασίλευσε μετὰ Κρηθέα, ᾧ χρωμένῳ περὶ τῆσ βασιλείασ ἐθέσπισεν ὁ θεὸσ τὸν μονοσάνδαλον φυλάξασθαι. τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἠγνόει τὸν χρησμόν, αὖθισ δὲ ὕστερον αὐτὸν ἔγνω. τελῶν γὰρ ἐπὶ τῇ θαλάσσῃ Ποσειδῶνι θυσίαν ἄλλουσ τε πολλοὺσ ἐπὶ ταύτῃ καὶ τὸν Ιἄσονα μετεπέμψατο. ὁ δὲ πόθῳ γεωργίασ ἐν τοῖσ χωρίοισ διατελῶν ἔσπευσεν ἐπὶ τὴν θυσίαν· διαβαίνων δὲ ποταμὸν Ἄναυρον ἐξῆλθε μονοσάνδαλοσ, τὸ ἕτερον ἀπολέσασ ἐν τῷ ῥείθρῳ πέδιλον. θεασάμενοσ δὲ Πελίασ αὐτὸν καὶ τὸν χρησμὸν συμβαλὼν ἠρώτα προσελθών, τί ἂν ἐποίησεν ἐξουσίαν ἔχων, εἰ λόγιον ἦν αὐτῷ πρόσ τινοσ φονευθήσεσθαι τῶν πολιτῶν. ὁ δέ, εἴτε ἐπελθὸν ἄλλωσ, εἴτε διὰ μῆνιν Ἥρασ, ἵν’ ἔλθοι κακὸν Μήδεια Πελίᾳ τὴν γὰρ Ἥραν οὐκ ἐτίμα, "τὸ χρυσόμαλλον δέρασ" ἔφη "προσέταττον ἂν φέρειν αὐτῷ. " τοῦτο Πελίασ ἀκούσασ εὐθὺσ ἐπὶ τὸ δέρασ ἐλθεῖν ἐκέλευσεν αὐτόν. τοῦτο δὲ ἐν Κόλχοισ ἦν <ἐν> Ἄρεοσ ἄλσει κρεμάμενον ἐκ δρυόσ, ἐφρουρεῖτο δὲ ὑπὸ δράκοντοσ ἀύπνου. ἐπὶ τοῦτο πεμπόμενοσ Ιἄσων Ἄργον παρεκάλεσε τὸν Φρίξου, κἀκεῖνοσ Ἀθηνᾶσ ὑποθεμένησ πεντηκόντορον ναῦν κατεσκεύασε τὴν προσαγορευθεῖσαν ἀπὸ τοῦ κατασκευάσαντοσ Ἀργώ· κατὰ δὲ τὴν πρῷραν ἐνήρμοσεν Ἀθηνᾶ φωνῆεν φηγοῦ τῆσ Δωδωνίδοσ ξύλον. ὡσ δὲ ἡ ναῦσ κατεσκευάσθη, χρωμένῳ ὁ θεὸσ αὐτῷ πλεῖν ἐπέτρεψε συναθροίσαντι τοὺσ ἀρίστουσ τῆσ Ἑλλάδοσ. οἱ δὲ συναθροισθέντεσ εἰσὶν οἵδε· Τῖφυσ Ἁγνίου, ὃσ ἐκυβέρνα τὴν ναῦν, Ὀρφεὺσ Οἰάγρου, Ζήτησ καὶ Κάλαϊσ Βορέου, Κάστωρ καὶ Πολυδεύκησ Διόσ, Τελαμὼν καὶ Πηλεὺσ Αἰακοῦ, Ἡρακλῆσ Διόσ, Θησεὺσ Αἰγέωσ, Ἴδασ καὶ Λυγκεὺσ Ἀφαρέωσ, Ἀμφιάραοσ Οἰκλέουσ, Καινεὺσ Κορώνου Παλαίμων Ἡφαίστου ἢ Αἰτωλοῦ, Κηφεὺσ Ἀλεοῦ, Λαέρτησ Ἀρκεισίου, Αὐτόλυκοσ Ἑρμοῦ, Ἀταλάντη Σχοινέωσ, Μενοίτιοσ Ἄκτοροσ, Ἄκτωρ Ἱππάσου, Ἄδμητοσ Φέρητοσ, Ἄκαστοσ Πελίου, Εὔρυτοσ Ἑρμοῦ, Μελέαγροσ Οἰνέωσ, Ἀγκαῖοσ Λυκούργου, Εὔφημοσ Ποσειδῶνοσ, Ποίασ Θαυμάκου, Βούτησ Τελέοντοσ, Φᾶνοσ καὶ Στάφυλοσ Διονύσου, Ἐργῖνοσ Ποσειδῶνοσ, Περικλύμενοσ Νηλέωσ, Αὐγέασ Ἡλίου, Ἴφικλοσ Θεστίου, Ἄργοσ Φρίξου, Εὐρύαλοσ Μηκιστέωσ, Πηνέλεωσ Ἱππάλμου, Λήιτοσ Ἀλέκτοροσ, Ἴφιτοσ Ναυβόλου, Ἀσκάλαφοσ καὶ Ιἄλμενοσ Ἄρεοσ, Ἀστέριοσ Κομήτου, Πολύφημοσ Ἐλάτου. οὗτοι ναυαρχοῦντοσ Ιἄσονοσ ἀναχθέντεσ προσίσχουσι Λήμνῳ.

ἔτυχε δὲ ἡ Λῆμνοσ ἀνδρῶν τότε οὖσα ἔρημοσ, βασιλευομένη δὲ ὑπὸ Ὑψιπύλησ τῆσ Θόαντοσ δι’ αἰτίαν τήνδε. αἱ Λήμνιαι τὴν Ἀφροδίτην οὐκ ἐτίμων· ἡ δὲ αὐταῖσ ἐμβάλλει δυσοσμίαν, καὶ διὰ τοῦτο οἱ γήμαντεσ αὐτὰσ ἐκ τῆσ πλησίον Θρᾴκησ λαβόντεσ αἰχμαλωτίδασ συνευνάζοντο αὐταῖσ. ἀτιμαζόμεναι δὲ αἱ Λήμνιαι τούσ τε πατέρασ καὶ τοὺσ ἄνδρασ φονεύουσι· μόνη δὲ ἔσωσεν Ὑψιπύλη τὸν ἑαυτῆσ πατέρα κρύψασα Θόαντα. προσσχόντεσ οὖν τότε γυναικοκρατουμένῃ τῇ Λήμνῳ μίσγονται ταῖσ γυναιξίν. Ὑψιπύλη δὲ Ιἄσονι συνευνάζεται, καὶ γεννᾷ παῖδασ Εὔνηον καὶ Νεβροφόνον. ἀπὸ Λήμνου δὲ προσίσχουσι Δολίοσιν, ὧν ἐβασίλευε Κύζικοσ.

οὗτοσ αὐτοὺσ ὑπεδέξατο φιλοφρόνωσ. νυκτὸσ δὲ ἀναχθέντεσ ἐντεῦθεν καὶ περιπεσόντεσ ἀντιπνοίαισ, ἀγνοοῦντεσ πάλιν τοῖσ Δολίοσι προσίσχουσιν. οἱ δὲ νομίζοντεσ Πελασγικὸν εἶναι στρατόν ἔτυχον γὰρ ὑπὸ Πελασγῶν συνεχῶσ πολεμούμενοι μάχην τῆσ νυκτὸσ συνάπτουσιν ἀγνοοῦντεσ πρὸσ ἀγνοοῦντασ. κτείναντεσ δὲ πολλοὺσ οἱ Ἀργοναῦται, μεθ’ ὧν καὶ Κύζικον, μεθ’ ἡμέραν, ὡσ ἔγνωσαν, ἀποδυράμενοι τάσ τε κόμασ ἐκείραντο καὶ τὸν Κύζικον πολυτελῶσ ἔθαψαν. καὶ μετὰ τὴν ταφὴν πλεύσαντεσ Μυσίᾳ προσίσχουσιν. ἐνταῦθα δὲ Ἡρακλέα καὶ Πολύφημον κατέλιπον.

Ὕλασ γὰρ ὁ Θειοδάμαντοσ παῖσ, Ἡρακλέουσ δὲ ἐρώμενοσ, ἀποσταλεὶσ ὑδρεύσασθαι διὰ κάλλοσ ὑπὸ νυμφῶν ἡρπάγη. Πολύφημοσ δὲ ἀκούσασ αὐτοῦ βοήσαντοσ, σπασάμενοσ τὸ ξίφοσ ἐδίωκεν, ὑπὸ λῃστῶν ἄγεσθαι νομίζων. καὶ δηλοῖ συντυχόντι Ἡρακλεῖ. ζητούντων δὲ ἀμφοτέρων τὸν Ὕλαν ἡ ναῦσ ἀνήχθη, καὶ Πολύφημοσ μὲν ἐν Μυσίᾳ κτίσασ πόλιν Κίον ἐβασίλευσεν, Ἡρακλῆσ δὲ ὑπέστρεψεν εἰσ Ἄργοσ. Ἡρόδωροσ δὲ αὐτὸν οὐδὲ τὴν ἀρχήν φησι πλεῦσαι τότε, ἀλλὰ παρ’ Ὀμφάλῃ δουλεύειν. Φερεκύδησ δὲ αὐτὸν ἐν Ἀφεταῖσ τῆσ Θεσσαλίασ ἀπολειφθῆναι λέγει, τῆσ Ἀργοῦσ φθεγξαμένησ μὴ δύνασθαι φέρειν τὸ τούτου βάροσ. Δημάρατοσ δὲ αὐτὸν εἰσ Κόλχουσ πεπλευκότα παρέδωκε· Διονύσιοσ μὲν γὰρ αὐτὸν καὶ ἡγεμόνα φησὶ τῶν Ἀργοναυτῶν γενέσθαι. ἀπὸ δὲ Μυσίασ ἀπῆλθον εἰσ τὴν Βεβρύκων γῆν, ἧσ ἐβασίλευεν Ἄμυκοσ Ποσειδῶνοσ παῖσ καὶ <νύμφησ> Βιθυνίδοσ.

γενναῖοσ δὲ ὢν οὗτοσ τοὺσ προσσχόντασ ξένουσ ἠνάγκαζε πυκτεύειν καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ἀνῄρει. παραγενόμενοσ οὖν καὶ τότε ἐπὶ τὴν Ἀργὼ τὸν ἄριστον αὐτῶν εἰσ πυγμὴν προεκαλεῖτο. Πολυδεύκησ δὲ ὑποσχόμενοσ πυκτεύσειν πρὸσ αὐτόν, πλήξασ κατὰ τὸν ἀγκῶνα ἀπέκτεινε. τῶν δὲ Βεβρύκων ὁρμησάντων πρὸσ αὐτόν, ἁρπάσαντεσ οἱ ἀριστεῖσ τὰ ὅπλα πολλοὺσ φεύγοντασ φονεύουσιν αὐτῶν. ἐντεῦθεν ἀναχθέντεσ καταντῶσιν εἰσ τὴν τῆσ Θρᾴκησ Σαλμυδησσόν, ἔνθα ᾤκει Φινεὺσ μάντισ τὰσ ὄψεισ πεπηρωμένοσ.

τοῦτον οἱ μὲν Ἀγήνοροσ εἶναι λέγουσιν, οἱ δὲ Ποσειδῶνοσ υἱόν· καὶ πηρωθῆναί φασιν αὐτὸν οἱ μὲν ὑπὸ θεῶν, ὅτι προέλεγε τοῖσ ἀνθρώποισ τὰ μέλλοντα, οἱ δὲ ὑπὸ Βορέου καὶ τῶν Ἀργοναυτῶν, ὅτι πεισθεὶσ μητρυιᾷ τοὺσ ἰδίουσ ἐτύφλωσε παῖδασ, τινὲσ δὲ ὑπὸ Ποσειδῶνοσ, ὅτι τοῖσ Φρίξου παισὶ τὸν ἐκ Κόλχων εἰσ τὴν Ἑλλάδα πλοῦν ἐμήνυσεν. ἔπεμψαν δὲ αὐτῷ καὶ τὰσ ἁρπυίασ οἱ θεοί· πτερωταὶ δὲ ἦσαν αὗται, καὶ ἐπειδὴ τῷ Φινεῖ παρετίθετο τράπεζα, ἐξ οὐρανοῦ καθιπτάμεναι τὰ μὲν πλείονα ἀνήρπαζον, ὀλίγα δὲ ὅσα ὀσμῆσ ἀνάπλεα κατέλειπον, ὥστε μὴ δύνασθαι προσενέγκασθαι. βουλομένοισ δὲ τοῖσ Ἀργοναύταισ τὰ περὶ τοῦ πλοῦ μαθεῖν ὑποθήσεσθαι τὸν πλοῦν ἔφη, τῶν ἁρπυιῶν αὐτὸν ἐὰν ἀπαλλάξωσιν. οἱ δὲ παρέθεσαν αὐτῷ τράπεζαν ἐδεσμάτων, ἁρ́πυιαι δὲ ἐξαίφνησ σὺν βοῇ καταπτᾶσαι τὴν τροφὴν ἡρ́πασαν. θεασάμενοι δὲ οἱ Βορέου παῖδεσ Ζήτησ καὶ Κάλαϊσ, ὄντεσ πτερωτοί, σπασάμενοι τὰ ξίφη δι’ ἀέροσ ἐδίωκον. ἦν δὲ ταῖσ ἁρπυίαισ χρεὼν τεθνάναι ὑπὸ τῶν Βορέου παίδων, τοῖσ δὲ Βορέου παισὶ τότε τελευτήσειν ὅταν διώκοντεσ μὴ καταλάβωσι. διωκομένων δὲ τῶν ἁρπυιῶν ἡ μὲν κατὰ Πελοπόννησον εἰσ τὸν Τίγρην ποταμὸν ἐμπίπτει, ὃσ νῦν ἀπ’ ἐκείνησ Ἅρπυσ καλεῖται· ταύτην δὲ οἱ μὲν Νικοθόην οἱ δὲ Αἐλλόπουν καλοῦσιν. ἡ δὲ ἑτέρα καλουμένη Ὠκυπέτη, ὡσ δὲ ἔνιοι Ὠκυθόη Ἡσίοδοσ δὲ λέγει αὐτὴν Ὠκυπόδην, αὕτη κατὰ τὴν Προποντίδα φεύγουσα μέχρισ Ἐχινάδων ἦλθε νήσων, αἳ νῦν ἀπ’ ἐκείνησ Στροφάδεσ καλοῦνται· ἐστράφη γὰρ ὡσ ἦλθεν ἐπὶ ταύτασ, καὶ γενομένη κατὰ τὴν ἠιόνα ὑπὸ καμάτου πίπτει σὺν τῷ διώκοντι. Ἀπολλώνιοσ δὲ ἐν τοῖσ Ἀργοναύταισ ἑώσ Στροφάδων νήσων φησὶν αὐτὰσ διωχθῆναι καὶ μηδὲν παθεῖν, δούσασ ὁρ́κον τὸν Φινέα μηκέτι ἀδικῆσαι. ἀπαλλαγεὶσ δὲ τῶν ἁρπυιῶν Φινεὺσ ἐμήνυσε τὸν πλοῦν τοῖσ Ἀργοναύταισ, καὶ περὶ τῶν συμπληγάδων ὑπέθετο πετρῶν τῶν κατὰ θάλασσαν.

ἦσαν δὲ ὑπερμεγέθεισ αὗται, συγκρουόμεναι δὲ ἀλλήλαισ ὑπὸ τῆσ τῶν πνευμάτων βίασ τὸν διὰ θαλάσσησ πόρον ἀπέκλειον. ἐφέρετο δὲ πολλὴ μὲν ὑπὲρ αὐτῶν ὁμίχλη πολὺσ δὲ πάταγοσ, ἦν δὲ ἀδύνατον καὶ τοῖσ πετεινοῖσ δι’ αὐτῶν διελθεῖν. εἶπεν οὖν αὐτοῖσ ἀφεῖναι πελειάδα διὰ τῶν πετρῶν, καὶ ταύτην ἐὰν μὲν ἴδωσι σωθεῖσαν, διαπλεῖν καταφρονοῦντασ, ἐὰν δὲ ἀπολομένην, μὴ πλεῖν βιάζεσθαι. ταῦτα ἀκούσαντεσ ἀνήγοντο, καὶ ὡσ πλησίον ἦσαν τῶν πετρῶν, ἀφιᾶσιν ἐκ τῆσ πρῴρασ πελειάδα· τῆσ δὲ ἱπταμένησ τὰ ἄκρα τῆσ οὐρᾶσ ἡ σύμπτωσισ τῶν πετρῶν ἀπεθέρισεν. ἀναχωρούσασ οὖν ἐπιτηρήσαντεσ τὰσ πέτρασ μετ’ εἰρεσίασ ἐντόνου, συλλαβομένησ Ἥρασ, διῆλθον, τὰ ἄκρα τῶν ἀφλάστων τῆσ νεὼσ περικοπείσησ. αἱ μὲν οὖν συμπληγάδεσ ἔκτοτε ἔστησαν· χρεὼν γὰρ ἦν αὐταῖσ νεὼσ περαιωθείσησ στῆναι παντελῶσ. οἱ δὲ Ἀργοναῦται πρὸσ Μαριανδυνοὺσ παρεγένοντο, κἀκεῖ φιλοφρόνωσ ὁ βασιλεὺσ ὑπεδέξατο Λύκοσ.

ἔνθα θνήσκει μὲν Ἴδμων ὁ μάντισ πλήξαντοσ αὐτὸν κάπρου, θνήσκει δὲ καὶ Τῖφυσ, καὶ τὴν ναῦν Ἀγκαῖοσ ὑπισχνεῖται κυβερνᾶν. παραπλεύσαντεσ δὲ Θερμώδοντα καὶ Καύκασον ἐπὶ Φᾶσιν ποταμὸν ἦλθον· οὗτοσ τῆσ Κολχικῆσ ἐστιν. ἐγκαθορμισθείσησ δὲ τῆσ νεὼσ ἧκε πρὸσ Αἰήτην Ιἄσων, καὶ τὰ ἐπιταγέντα ὑπὸ Πελίου λέγων παρεκάλει δοῦναι τὸ δέρασ αὐτῷ· ὁ δὲ δώσειν ὑπέσχετο, ἐὰν τοὺσ χαλκόποδασ ταύρουσ μόνοσ καταζεύξῃ. ἦσαν δὲ ἄγριοι παρ’ αὐτῷ ταῦροι δύο, μεγέθει διαφέροντεσ, δῶρον Ἡφαίστου, οἳ χαλκοῦσ μὲν εἶχον πόδασ, πῦρ δὲ ἐκ στομάτων ἐφύσων. τούτουσ αὐτῷ ζεύξαντι ἐπέτασσε σπείρειν δράκοντοσ ὀδόντασ· εἶχε γὰρ λαβὼν παρ’ Ἀθηνᾶσ τοὺσ ἡμίσεισ ὧν Κάδμοσ ἔσπειρεν ἐν Θήβαισ. ἀποροῦντοσ δὲ τοῦ Ιἄσονοσ πῶσ ἂν δύναιτο τοὺσ ταύρουσ καταζεῦξαι, Μήδεια αὐτοῦ ἔρωτα ἴσχει· ἦν δὲ αὕτη θυγάτηρ Αἰήτου καὶ Εἰδυίασ τῆσ Ὠκεανοῦ, φαρμακίσ. δεδοικυῖα δὲ μὴ πρὸσ τῶν ταύρων διαφθαρῇ, κρύφα τοῦ πατρὸσ συνεργήσειν αὐτῷ πρὸσ τὴν κατάζευξιν τῶν ταύρων ἐπηγγείλατο καὶ τὸ δέρασ ἐγχειριεῖν, ἐὰν ὀμόσῃ αὐτὴν ἕξειν γυναῖκα καὶ εἰσ Ἑλλάδα σύμπλουν ἀγάγηται. ὀμόσαντοσ δὲ Ιἄσονοσ φάρμακον δίδωσιν, ᾧ καταζευγνύναι μέλλοντα τοὺσ ταύρουσ ἐκέλευσε χρῖσαι τήν τε ἀσπίδα καὶ τὸ δόρυ καὶ τὸ σῶμα· τούτῳ γὰρ χρισθέντα ἔφη πρὸσ μίαν ἡμέραν μήτ’ ἂν ὑπὸ πυρὸσ ἀδικηθήσεσθαι μήτε ὑπὸ σιδήρου. ἐδήλωσε δὲ αὐτῷ σπειρομένων τῶν ὀδόντων ἐκ γῆσ ἄνδρασ μέλλειν ἀναδύεσθαι ἐπ’ αὐτὸν καθωπλισμένουσ, οὓσ ἔλεγεν ἐπειδὰν ἀθρόουσ θεάσηται, βάλλειν εἰσ μέσον λίθουσ ἄποθεν, ὅταν δὲ ὑπὲρ τούτου μάχωνται πρὸσ ἀλλήλουσ, τότε κτείνειν αὐτούσ. Ιἄσων δὲ τοῦτο ἀκούσασ καὶ χρισάμενοσ τῷ φαρμάκῳ, παραγενόμενοσ εἰσ τὸ τοῦ νεὼ ἄλσοσ ἐμάστευε τοὺσ ταύρουσ, καὶ σὺν πολλῷ πυρὶ ὁρμήσαντασ αὐτοὺσ κατέζευξε. σπείραντοσ δὲ αὐτοῦ τοὺσ ὀδόντασ ἀνέτελλον ἐκ τῆσ γῆσ ἄνδρεσ ἔνοπλοι· ὁ δὲ ὅπου πλείονασ ἑώρα, βάλλων ἀφανῶσ λίθουσ, πρὸσ αὐτοὺσ μαχομένουσ πρὸσ ἀλλήλουσ προσιὼν ἀνῄρει. καὶ κατεζευγμένωντῶν ταύρων οὐκ ἐδίδου τὸ δέρασ Αἰήτησ, ἐβούλετο δὲ τήν τε Ἀργὼ καταφλέξαι καὶ κτεῖναι τοὺσ ἐμπλέοντασ. φθάσασα δὲ Μήδεια τὸν Ιἄσονα νυκτὸσ ἐπὶ τὸ δέρασ ἤγαγε, καὶ τὸν φυλάσσοντα δράκοντα κατακοιμίσασα τοῖσ φαρμάκοισ μετὰ Ιἄσονοσ, ἔχουσα τὸ δέρασ, ἐπὶ τὴν Ἀργὼ παρεγένετο. συνείπετο δὲ αὐτῇ καὶ ὁ ἀδελφὸσ Ἄψυρτοσ. οἱ δὲ νυκτὸσ μετὰ τούτων ἀνήχθησαν. Αἰήτησ δὲ ἐπιγνοὺσ τὰ τῇ Μηδείᾳ τετολμημένα ὡρ́μησε τὴν ναῦν διώκειν.

ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν πλησίον ὄντα Μήδεια τὸν ἀδελφὸν φονεύει καὶ μελίσασα κατὰ τοῦ βυθοῦ ῥίπτει. συναθροίζων δὲ Αἰήτησ τὰ τοῦ παιδὸσ μέλη τῆσ διώξεωσ ὑστέρησε· διόπερ ὑποστρέψασ, καὶ τὰ σωθέντα τοῦ παιδὸσ μέλη θάψασ, τὸν τόπον προσηγόρευσε Τόμουσ. πολλοὺσ δὲ τῶν Κόλχων ἐπὶ τὴν ζήτησιν τῆσ Ἀργοῦσ ἐξέπεμψεν, ἀπειλήσασ, εἰ μὴ Μήδειαν ἄξουσιν, αὐτοὺσ πείσεσθαι τὰ ἐκείνησ. οἱ δὲ σχισθέντεσ ἄλλοσ ἀλλαχοῦ ζήτησιν ἐποιοῦντο. τοῖσ δὲ Ἀργοναύταισ τὸν Ἠριδανὸν ποταμὸν ἤδη παραπλέουσι Ζεὺσ μηνίσασ ὑπὲρ τοῦ φονευθέντοσ Ἀψύρτου χειμῶνα λάβρον ἐπιπέμψασ ἐμβάλλει πλάνην. καὶ αὐτῶν τὰσ Ἀψυρτίδασ νήσουσ παραπλεόντων ἡ ναῦσ φθέγγεται μὴ λήξειν τὴν ὀργὴν τοῦ Διόσ, ἐὰν μὴ πορευθέντεσ εἰσ τὴν Αὐσονίαν τὸν Ἀψύρτου φόνον καθαρθῶσιν ὑπὸ Κίρκησ. οἱ δὲ παραπλεύσαντεσ τὰ Λιγύων καὶ Κελτῶν ἔθνη, καὶ διὰ τοῦ Σαρδονίου πελάγουσ διακομισθέντεσ, παραμειψάμενοι Τυρρηνίαν ἦλθον εἰσ Αἰαίην, ἔνθα Κίρκησ ἱκέται γενόμενοι καθαίρονται. παραπλεόντων δὲ Σειρῆνασ αὐτῶν, Ὀρφεὺσ τὴν ἐναντίαν μοῦσαν μελῳδῶν τοὺσ Ἀργοναύτασ κατέσχε.

ὅθεν οἱ μὲν Κόλχοι μετὰ Φαιάκων κατῴκησαν, οἱ δὲ Ἀργοναῦται μετὰ τῆσ Μηδείασ ἀνήχθησαν. μόνοσ δὲ Βούτησ ἐξενήξατο πρὸσ αὐτάσ, ὃν ἁρπάσασα Ἀφροδίτη ἐν Λιλυβαίῳ κατῴκισε. μετὰ δὲ τὰσ Σειρῆνασ τὴν ναῦν Χάρυβδισ ἐξεδέχετο καὶ Σκύλλα καὶ πέτραι πλαγκταί, ὑπὲρ ὧν φλὸξ πολλὴ καὶ καπνὸσ ἀναφερόμενοσ ἑωρᾶτο. ἀλλὰ διὰ τούτων διεκόμισε τὴν ναῦν σὺν Νηρηίσι Θέτισ παρακληθεῖσα ὑπὸ Ἥρασ. παραμειψάμενοι δὲ Θρινακίαν νῆσον Ἡλίου βοῦσ ἔχουσαν εἰσ τὴν Φαιάκων νῆσον Κέρκυραν ἧκον, ἧσ βασιλεὺσ ἦν Ἀλκίνοοσ. τῶν δὲ Κόλχων τὴν ναῦν εὑρεῖν μὴ δυναμένων οἱ μὲν τοῖσ Κεραυνίοισ ὄρεσι παρῴκησαν, οἱ δὲ εἰσ τὴν Ἰλλυρίδα κομισθέντεσ ἔκτισαν Ἀψυρτίδασ νήσουσ· ἔνιοι δὲ πρὸσ Φαίακασ ἐλθόντεσ τὴν Ἀργὼ κατέλαβον καὶ τὴν Μήδειαν ἀπῄτουν παρ’ Ἀλκινόου. ὁ δὲ εἶπεν, εἰ μὲν ἤδη συνελήλυθεν Ιἄσονι, δώσειν αὐτὴν ἐκείνῳ, εἰ δ’ ἔτι παρθένοσ ἐστί, τῷ πατρὶ ἀποπέμψειν. Ἀρήτη δὲ ἡ Ἀλκινόου γυνὴ φθάσασα Μήδειαν Ιἄσονι συνέζευξεν· πλέοντεσ δὲ νυκτὸσ σφοδρῷ περιπίπτουσι χειμῶνι.

Ἀπόλλων δὲ στὰσ ἐπὶ τὰσ Μελαντίουσ δειράσ, τοξεύσασ τῷ βέλει εἰσ τὴν θάλασσαν κατήστραψεν. οἱ δὲ πλησίον ἐθεάσαντο νῆσον, τῷ δὲ παρὰ προσδοκίαν ἀναφανῆναι προσορμισθέντεσ Ἀνάφην ἐκάλεσαν· ἱδρυσάμενοι δὲ βωμὸν Ἀπόλλωνοσ αἰγλήτου καὶ θυσιάσαντεσ ἐπ’ εὐωχίαν ἐτράπησαν. δοθεῖσαι δ’ ὑπὸ Ἀρήτησ Μηδείᾳ δώδεκα θεράπαιναι τοὺσ ἀριστέασ ἔσκωπτον μετὰ παιγνίασ· ὅθεν ἔτι καὶ νῦν ἐν τῇ θυσίᾳ σύνηθέσ ἐστι σκώπτειν ταῖσ γυναιξίν. ἐντεῦθεν ἀναχθέντεσ κωλύονται Κρήτῃ προσίσχειν ὑπὸ Τάλω. τοῦτον οἱ μὲν τοῦ χαλκοῦ γένουσ εἶναι λέγουσιν, οἱ δὲ ὑπὸ Ἡφαίστου Μίνωι δοθῆναι· ὃσ ἦν χαλκοῦσ ἀνήρ, οἱ δὲ ταῦρον αὐτὸν λέγουσιν. εἶχε δὲ φλέβα μίαν ἀπὸ αὐχένοσ κατατείνουσαν ἄχρι σφυρῶν· κατὰ δὲ τὸ τέρμα τῆσ φλεβὸσ ἧλοσ διήρειστο χαλκοῦσ. οὗτοσ ὁ Τάλωσ τρὶσ ἑκάστησ ἡμέρασ τὴν νῆσον περιτροχάζων ἐτήρει· διὸ καὶ τότε τὴν Ἀργὼ προσπλέουσαν θεωρῶν τοῖσ λίθοισ ἔβαλλεν. ἐξαπατηθεὶσ δὲ ὑπὸ Μηδείασ ἀπέθανεν, ὡσ μὲν ἔνιοι λέγουσι, διὰ φαρμάκων αὐτῷ μανίαν Μηδείασ ἐμβαλούσησ, ὡσ δέ τινεσ, ὑποσχομένησ ποιήσειν ἀθάνατον καὶ τὸν ἧλον ἐξελούσησ, ἐκρυέντοσ τοῦ παντὸσ ἰχῶροσ αὐτὸν ἀποθανεῖν. τινὲσ δὲ αὐτὸν τοξευθέντα ὑπὸ Ποίαντοσ εἰσ τὸ σφυρὸν τελευτῆσαι λέγουσι. μίαν δὲ ἐνταῦθα νύκτα μείναντεσ Αἰγίνῃ προσίσχουσιν ὑδρεύσασθαι θέλοντεσ, καὶ γίνεται περὶ τῆσ ὑδρείασ αὐτοῖσ ἅμιλλα. ἐκεῖθεν δὲ διὰ τῆσ Εὐβοίασ καὶ τῆσ Λοκρίδοσ πλεύσαντεσ εἰσ Ιὠλκὸν ἦλθον, τὸν πάντα πλοῦν ἐν τέτταρσι μησὶ τελειώσαντεσ. Πελίασ δὲ ἀπογνοὺσ τὴν ὑποστροφὴν τῶν Ἀργοναυτῶν τὸν Αἴσονα κτείνειν ἤθελεν·

Ἄκαστοσ δὲ μετὰ τῶν τὴν Ιὠλκὸν οἰκούντων τὸν πατέρα θάπτει, τὸν δὲ Ιἄσονα μετὰ τῆσ Μηδείασ τῆσ Ιὠλκοῦ ἐκβάλλει. ὁ δὲ αἰτησάμενοσ ἑαυτὸν ἀνελεῖν θυσίαν ἐπιτελῶν ἀδεῶσ τοῦ ταυρείου σπασάμενοσ αἵματοσ ἀπέθανεν. ἡ δὲ Ιἄσονοσ μήτηρ ἐπαρασαμένη Πελίᾳ, νήπιον ἀπολιποῦσα παῖδα Πρόμαχον ἑαυτὴν ἀνήρτησε· Πελίασ δὲ καὶ τὸν αὐτῇ καταλειφθέντα παῖδα ἀπέκτεινεν. ὁ δὲ Ιἄσων κατελθὼν τὸ μὲν δέρασ ἔδωκε, περὶ ὧν δὲ ἠδικήθη μετελθεῖν ἐθέλων καιρὸν ἐξεδέχετο. καὶ τότε μὲν εἰσ Ἰσθμὸν μετὰ τῶν ἀριστέων πλεύσασ ἀνέθηκε τὴν ναῦν Ποσειδῶνι, αὖθισ δὲ Μήδειαν παρακαλεῖ ζητεῖν ὅπωσ Πελίασ αὐτῷ δίκασ ὑπόσχῃ. ἡ δὲ εἰσ τὰ βασίλεια τοῦ Πελίου παρελθοῦσα πείθει τὰσ θυγατέρασ αὐτοῦ τὸν πατέρα κρεουργῆσαι καὶ καθεψῆσαι, διὰ φαρμάκων αὐτὸν ἐπαγγελλομένη ποιήσειν νέον· καὶ τοῦ πιστεῦσαι χάριν κριὸν μελίσασα καὶ καθεψήσασα ἐποίησεν ἄρνα. αἱ δὲ πιστεύσασαι τὸν πατέρα κρεουργοῦσι καὶ καθέψουσιν. οἱ δὲ ἧκον εἰσ Κόρινθον, καὶ δέκα μὲν ἔτη διετέλουν εὐτυχοῦντεσ, αὖθισ δὲ τοῦ τῆσ Κορίνθου βασιλέωσ Κρέοντοσ τὴν θυγατέρα Γλαύκην Ιἄσονι ἐγγυῶντοσ, παραπεμψάμενοσ Ιἄσων Μήδειαν ἐγάμει.

ἡ δέ, οὕσ τε ὤμοσεν Ιἄσων θεοὺσ ἐπικαλεσαμένη καὶ τὴν Ιἄσονοσ ἀχαριστίαν μεμψαμένη πολλάκισ, τῇ μὲν γαμουμένῃ πέπλον μεμαγμένον φαρμάκοισ ἔπεμψεν, ὃν ἀμφιεσαμένη μετὰ τοῦ βοηθοῦντοσ πατρὸσ πυρὶ λάβρῳ κατεφλέχθη, τοὺσ δὲ παῖδασ οὓσ εἶχεν ἐξ Ιἄσονοσ, Μέρμερον καὶ Φέρητα, ἀπέκτεινε, καὶ λαβοῦσα παρὰ Ἡλίου ἁρ́μα πτηνῶν δρακόντων ἐπὶ τούτου φεύγουσα ἦλθεν εἰσ Ἀθήνασ. λέγεται δὲ <καὶ> ὅτι φεύγουσα τοὺσ παῖδασ ἔτι νηπίουσ ὄντασ κατέλιπεν, ἱκέτασ καθίσασα ἐπὶ τὸν βωμὸν τῆσ Ἥρασ τῆσ ἀκραίασ· Κορίνθιοι δὲ αὐτοὺσ ἀναστήσαντεσ κατετραυμάτισαν. Μήδεια δὲ ἧκεν εἰσ Ἀθήνασ, κἀκεῖ γαμηθεῖσα Αἰγεῖ παῖδα γεννᾷ Μῆδον. ἐπιβουλεύουσα δὲ ὕστερον Θησεῖ φυγὰσ ἐξ Ἀθηνῶν μετὰ τοῦ παιδὸσ ἐκβάλλεται. ἀλλ’ οὗτοσ μὲν πολλῶν κρατήσασ βαρβάρων τὴν ὑφ’ ἑαυτὸν χώραν ἅπασαν Μηδίαν ἐκάλεσε, καὶ στρατευόμενοσ ἐπὶ Ἰνδοὺσ ἀπέθανε· Μήδεια δὲ εἰσ Κόλχουσ ἦλθεν ἄγνωστοσ, καὶ καταλαβοῦσα Αἰήτην ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ Πέρσου τῆσ βασιλείασ ἐστερημένον, κτείνασα τοῦτον τῷ πατρὶ τὴν βασιλείαν ἀποκατέστησεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION