Apollodorus, Library and Epitome, book 1, chapter 6

(아폴로도로스, Library and Epitome, book 1, chapter 6)

περὶ μὲν οὖν Δήμητροσ ταῦτα λέγεται· Γῆ δὲ περὶ Τιτάνων ἀγανακτοῦσα γεννᾷ Γίγαντασ ἐξ Οὐρανοῦ, μεγέθει μὲν σωμάτων ἀνυπερβλήτουσ, δυνάμει δὲ ἀκαταγωνίστουσ, οἳ φοβεροὶ μὲν ταῖσ ὄψεσι κατεφαίνοντο, καθειμένοι βαθεῖαν κόμην ἐκ κεφαλῆσ καὶ γενείων, εἶχον δὲ τὰσ βάσεισ φολίδασ δρακόντων. ἐγένοντο δέ, ὡσ μέν τινεσ λέγουσιν, ἐν Φλέγραισ, ὡσ δὲ ἄλλοι, ἐν Παλλήνῃ. ἠκόντιζον δὲ εἰσ οὐρανὸν πέτρασ καὶ δρῦσ ἡμμένασ. διέφερον δὲ πάντων Πορφυρίων τε καὶ Ἀλκυονεύσ, ὃσ δὴ καὶ ἀθάνατοσ ἦν ἐν ᾗπερ ἐγεννήθη γῇ μαχόμενοσ. οὗτοσ δὲ καὶ τὰσ Ἡλίου βόασ ἐξ Ἐρυθείασ ἤλασε. τοῖσ δὲ θεοῖσ λόγιον ἦν ὑπὸ θεῶν μὲν μηδένα τῶν Γιγάντων ἀπολέσθαι δύνασθαι, συμμαχοῦντοσ δὲ θνητοῦ τινοσ τελευτήσειν. αἰσθομένη δὲ Γῆ τοῦτο ἐζήτει φάρμακον, ἵνα μηδ’ ὑπὸ θνητοῦ δυνηθῶσιν ἀπολέσθαι. Ζεὺσ δ’ ἀπειπὼν φαίνειν Ηοἶ τε καὶ Σελήνῃ καὶ Ἡλίῳ τὸ μὲν φάρμακον αὐτὸσ ἔτεμε φθάσασ, Ἡρακλέα δὲ σύμμαχον δι’ Ἀθηνᾶσ ἐπεκαλέσατο. κἀκεῖνοσ πρῶτον μὲν ἐτόξευσεν Ἀλκυονέα· πίπτων δὲ ἐπὶ τῆσ γῆσ μᾶλλον ἀνεθάλπετο· Ἀθηνᾶσ δὲ ὑποθεμένησ ἔξω τῆσ Παλλήνησ εἵλκυσεν αὐτόν. κἀκεῖνοσ μὲν οὕτωσ ἐτελεύτα, Πορφυρίων δὲ Ἡρακλεῖ κατὰ τὴν μάχην ἐφώρμησε καὶ Ἥρᾳ.

πάντασ δὲ Ἡρακλῆσ ἀπολλυμένουσ ἐτόξευσεν. Ζεὺσ δὲ αὐτῷ πόθον Ἥρασ ἐνέβαλεν, ἥτισ καὶ καταρρηγνύντοσ αὐτοῦ τοὺσ πέπλουσ καὶ βιάζεσθαι θέλοντοσ βοηθοὺσ ἐπεκαλεῖτο· καὶ Διὸσ κεραυνώσαντοσ αὐτὸν Ἡρακλῆσ τοξεύσασ ἀπέκτεινε. τῶν δὲ λοιπῶν Ἀπόλλων μὲν Ἐφιάλτου τὸν ἀριστερὸν ἐτόξευσεν ὀφθαλμόν, Ἡρακλῆσ δὲ τὸν δεξιόν· Εὔρυτον δὲ θύρσῳ Διόνυσοσ ἔκτεινε, Κλυτίον δὲ δᾳσὶν Ἑκάτη, Μίμαντα δὲ Ἥφαιστοσ βαλὼν μύδροισ. Ἀθηνᾶ δὲ Ἐγκελάδῳ φεύγοντι Σικελίαν ἐπέρριψε τὴν νῆσον, Πάλλαντοσ δὲ τὴν δορὰν ἐκτεμοῦσα ταύτῃ κατὰ τὴν μάχην τὸ ἴδιον ἐπέσκεπε σῶμα. Πολυβώτησ δὲ διὰ τῆσ θαλάσσησ διωχθεὶσ ὑπὸ τοῦ Ποσειδῶνοσ ἧκεν εἰσ Κῶ· Ποσειδῶν δὲ τῆσ νήσου μέροσ ἀπορρήξασ ἐπέρριψεν αὐτῷ, τὸ λεγόμενον Νίσυρον. Ἑρμῆσ δὲ τὴν Αἴδοσ κυνῆν ἔχων κατὰ τὴν μάχην Ἱππόλυτον ἀπέκτεινεν, Ἄρτεμισ δὲ Γρατίωνα, μοῖραι δ’ Ἄγριον καὶ Θόωνα χαλκέοισ ῥοπάλοισ μαχόμεναι τοὺσ δὲ ἄλλουσ κεραυνοῖσ Ζεὺσ βαλὼν διέφθειρε· ὡσ δ’ ἐκράτησαν οἱ θεοὶ τῶν Γιγάντων, Γῆ μᾶλλον χολωθεῖσα μίγνυται Ταρτάρῳ, καὶ γεννᾷ Τυφῶνα ἐν Κιλικίᾳ, μεμιγμένην ἔχοντα φύσιν ἀνδρὸσ καὶ θηρίου.

οὗτοσ μὲν καὶ μεγέθει καὶ δυνάμει πάντων διήνεγκεν ὅσουσ ἐγέννησε Γῆ, ἦν δὲ αὐτῷ τὰ μὲν ἄχρι μηρῶν ἄπλετον μέγεθοσ ἀνδρόμορφον, ὥστε ὑπερέχειν μὲν πάντων τῶν ὀρῶν, ἡ δὲ κεφαλὴ πολλάκισ καὶ τῶν ἄστρων ἔψαυε· χεῖρασ δὲ εἶχε τὴν μὲν ἐπὶ τὴν ἑσπέραν ἐκτεινομένην τὴν δὲ ἐπὶ τὰσ ἀνατολάσ· ἐκ τούτωνδὲ ἐξεῖχον ἑκατὸν κεφαλαὶ δρακόντων. τὰ δὲ ἀπὸ μηρῶν σπείρασ εἶχεν ὑπερμεγέθεισ ἐχιδνῶν, ὧν ὁλκοὶ πρὸσ αὐτὴν ἐκτεινόμενοι κορυφὴν συριγμὸν πολὺν ἐξίεσαν. πᾶν δὲ αὐτοῦ τὸ σῶμα κατεπτέρωτο, αὐχμηραὶ δὲ ἐκ κεφαλῆσ καὶ γενύων τρίχεσ ἐξηνέμωντο, πῦρ δὲ ἐδέρκετο τοῖσ ὄμμασι. τοιοῦτοσ ὢν ὁ Τυφὼν καὶ τηλικοῦτοσ ἡμμένασ βάλλων πέτρασ ἐπ’ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν μετὰ συριγμῶν ὁμοῦ καὶ βοῆσ ἐφέρετο· πολλὴν δὲ ἐκ τοῦ στόματοσ πυρὸσ ἐξέβρασσε ζάλην. θεοὶ δ’ ὡσ εἶδον αὐτὸν ἐπ’ οὐρανὸν ὁρμώμενον, εἰσ Αἴγυπτον φυγάδεσ ἐφέροντο, καὶ διωκόμενοι τὰσ ἰδέασ μετέβαλον εἰσ ζῷα. Ζεὺσ δὲ πόρρω μὲν ὄντα Τυφῶνα ἔβαλλε κεραυνοῖσ, πλησίον δὲ γενόμενον ἀδαμαντίνῃ κατέπληττεν ἁρ́πῃ, καὶ φεύγοντα ἄχρι τοῦ Κασίου ὄρουσ συνεδίωξε· τοῦτο δὲ ὑπέρκειται Συρίασ. κεῖθι δὲ αὐτὸν κατατετρωμένον ἰδὼν εἰσ χεῖρασ συνέβαλε. Τυφὼν δὲ ταῖσ σπείραισ περιπλεχθεὶσ κατέσχεν αὐτόν, καὶ τὴν ἁρ́πην περιελόμενοσ τά τε τῶν χειρῶν καὶ ποδῶν διέτεμε νεῦρα, ἀράμενοσ δὲ ἐπὶ τῶν ὤμων διεκόμισεν αὐτὸν διὰ τῆσ θαλάσσησ εἰσ Κιλικίαν καὶ παρελθὼν εἰσ τὸ Κωρύκιον ἄντρον κατέθετο. ὁμοίωσ δὲ καὶ τὰ νεῦρα κρύψασ ἐν ἄρκτου δορᾷ κεῖθι ἀπέθετο, καὶ κατέστησε φύλακα Δελφύνην δράκαιναν· ἡμίθηρ δὲ ἦν αὕτη ἡ κόρη. Ἑρμῆσ δὲ καὶ Αἰγίπαν ἐκκλέψαντεσ τὰ νεῦρα ἡρ́μοσαν τῷ Διὶ λαθόντεσ. Ζεὺσ δὲ τὴν ἰδίαν ἀνακομισάμενοσ ἰσχύν, ἐξαίφνησ ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ πτηνῶν ὀχούμενοσ ἵππων ἁρ́ματι, βάλλων κεραυνοῖσ ἐπ’ ὄροσ ἐδίωξε Τυφῶνα τὸ λεγόμενον Νῦσαν, ὅπου μοῖραι αὐτὸν διωχθέντα ἠπάτησαν· πεισθεὶσ γὰρ ὅτι ῥωσθήσεται μᾶλλον, ἐγεύσατο τῶν ἐφημέρων καρπῶν. διόπερ ἐπιδιωκόμενοσ αὖθισ ἧκεν εἰσ Θρᾴκην, καὶ μαχόμενοσ περὶ τὸν Αἷμον ὅλα ἔβαλλεν ὄρη. τούτων δὲ ἐπ’ αὐτὸν ὑπὸ τοῦ κεραυνοῦ πάλιν ὠθουμένων πολὺ ἐπὶ τοῦ ὄρουσ ἐξέκλυσεν αἷμα· καί φασιν ἐκ τούτου τὸ ὄροσ κληθῆναι Αἷμον. φεύγειν δὲ ὁρμηθέντι αὐτῷ διὰ τῆσ Σικελικῆσ θαλάσσησ Ζεὺσ ἐπέρριψεν Αἴτνην ὄροσ ἐν Σικελίᾳ· τοῦτο δὲ ὑπερμέγεθέσ ἐστιν, ἐξ οὗ μέχρι δεῦρό φασιν ἀπὸ τῶν βληθέντων κεραυνῶν γίνεσθαι πυρὸσ ἀναφυσήματα. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων μέχρι τοῦ δεῦρο ἡμῖν λελέχθω.

SEARCH

MENU NAVIGATION