Apollodorus, Library and Epitome, book 1, chapter 4

(아폴로도로스, Library and Epitome, book 1, chapter 4)

τῶν δὲ Κοίου θυγατέρων Ἀστερία μὲν ὁμοιωθεῖσα ὄρτυγι ἑαυτὴν εἰσ θάλασσαν ἔρριψε, φεύγουσα τὴν πρὸσ Δία συνουσίαν· γῦπεσ γὰρ αὐτοῦ τὴν καρδίαν ἐν Αἵδου ἐσθίουσιν. καὶ πόλισ ἀπ’ ἐκείνησ Ἀστερία πρότερον κληθεῖσα, ὕστερον δὲ Δῆλοσ. Λητὼ δὲ συνελθοῦσα Διὶ κατὰ τὴν γῆν ἅπασαν ὑφ’ Ἥρασ ἠλαύνετο, μέχρισ εἰσ Δῆλον ἐλθοῦσα γεννᾷ πρώτην Ἄρτεμιν, ὑφ’ ἧσ μαιωθεῖσα ὕστερον Ἀπόλλωνα ἐγέννησεν. Ἄρτεμισ μὲν οὖν τὰ περὶ θήραν ἀσκήσασα παρθένοσ ἔμεινεν, Ἀπόλλων δὲ τὴν μαντικὴν μαθὼν παρὰ Πανὸσ τοῦ Διὸσ καὶ Ὕβρεωσ ἧκεν εἰσ Δελφούσ, χρησμῳδούσησ τότε Θέμιδοσ· ὡσ δὲ ὁ φρουρῶν τὸ μαντεῖον Πύθων ὄφισ ἐκώλυεν αὐτὸν παρελθεῖν ἐπὶ τὸ χάσμα, τοῦτον ἀνελὼν τὸ μαντεῖον παραλαμβάνει. κτείνει δὲ μετ’ οὐ πολὺ καὶ Τιτυόν, ὃσ ἦν Διὸσ υἱὸσ καὶ τῆσ Ὀρχομενοῦ θυγατρὸσ Ἐλάρησ, ἣν Ζεύσ, ἐπειδὴ συνῆλθε, δείσασ Ἥραν ὑπὸ γῆν ἔκρυψε, καὶ τὸν κυοφορηθέντα παῖδα Τιτυὸν ὑπερμεγέθη εἰσ φῶσ ἀνήγαγεν. οὗτοσ ἐρχομένην εἰσ Πυθὼ Λητὼ θεωρήσασ, πόθῳ κατασχεθεὶσ ἐπισπᾶται· ἡ δὲ τοὺσ παῖδασ ἐπικαλεῖται καὶ κατατοξεύουσιν αὐτόν. κολάζεται δὲ καὶ μετὰ θάνατον· ἀπέκτεινε δὲ Ἀπόλλων καὶ τὸν Ὀλύμπου παῖδα Μαρσύαν.

οὗτοσ γὰρ εὑρὼν αὐλούσ, οὓσ ἔρριψεν Ἀθηνᾶ διὰ τὸ τὴν ὄψιν αὐτῆσ ποιεῖν ἄμορφον, ἦλθεν εἰσ ἔριν περὶ μουσικῆσ Ἀπόλλωνι. συνθεμένων δὲ αὐτῶν ἵνα ὁ νικήσασ ὃ βούλεται διαθῇ τὸν ἡττημένον, τῆσ κρίσεωσ γινομένησ τὴν κιθάραν στρέψασ ἠγωνίζετο ὁ Ἀπόλλων, καὶ ταὐτὸ ποιεῖν ἐκέλευσε τὸν Μαρσύαν· τοῦ δὲ ἀδυνατοῦντοσ εὑρεθεὶσ κρείσσων ὁ Ἀπόλλων, κρεμάσασ τὸν Μαρσύαν ἔκ τινοσ ὑπερτενοῦσ πίτυοσ, ἐκτεμὼν τὸ δέρμα οὕτωσ διέφθειρεν. Ὠρίωνα δὲ Ἄρτεμισ ἀπέκτεινεν ἐν Δήλῳ.

τοῦτον γηγενῆ λέγουσιν ὑπερμεγέθη τὸ σῶμα· Φερεκύδησ δὲ αὐτὸν Ποσειδῶνοσ καὶ Εὐρυάλησ λέγει. ἐδωρήσατο δὲ αὐτῷ Ποσειδῶν διαβαίνειν τὴν θάλασσαν. οὗτοσ <πρώτην> μὲν ἔγημε Σίδην, ἣν ἔρριψεν εἰσ Αἵδου περὶ μορφῆσ ἐρίσασαν Ἥρα· αὖθισ δὲ ἐλθὼν εἰσ Χίον Μερόπην τὴν Οἰνοπίωνοσ ἐμνηστεύσατο. μεθύσασ δὲ Οἰνοπίων αὐτὸν κοιμώμενον ἐτύφλωσε καὶ παρὰ τοῖσ αἰγιαλοῖσ ἔρριψεν. ὁ δὲ ἐπὶ τὸ <Ἡφαίστου> χαλκεῖον ἐλθὼν καὶ ἁρπάσασ παῖδα ἕνα, ἐπὶ τῶν ὤμων ἐπιθέμενοσ ἐκέλευσε ποδηγεῖν πρὸσ τὰσ ἀνατολάσ. ἐκεῖ δὲ παραγενόμενοσ ἀνέβλεψεν ἐξακεσθεὶσ ὑπὸ τῆσ ἡλιακῆσ ἀκτῖνοσ, καὶ διὰ ταχέων ἐπὶ τὸν Οἰνοπίωνα ἔσπευδεν. ἀλλὰ τῷ μὲν Ποσειδῶν ἡφαιστότευκτον ὑπὸ γῆν κατεσκεύασεν οἶκον, Ὠρίωνοσ δ’ Ηὢσ ἐρασθεῖσα ἡρ́πασε καὶ ἐκόμισεν εἰσ Δῆλον·

ἐποίει γὰρ αὐτὴν Ἀφροδίτη συνεχῶσ ἐρᾶν, ὅτι Ἄρει συνευνάσθη. ὁ δ’ Ὠρίων, ὡσ μὲν ἔνιοι λέγουσιν, ἀνῃρέθη δισκεύειν Ἄρτεμιν προκαλούμενοσ, ὡσ δέ τινεσ, βιαζόμενοσ Ὦπιν μίαν τῶν ἐξ Ὑπερβορέων παραγενομένων παρθένων ὑπ’ Ἀρτέμιδοσ ἐτοξεύθη.

Ποσειδῶν δὲ Ἀμφιτρίτην τὴν Ὠκεανοῦ γαμεῖ, καὶ αὐτῷ γίνεται Τρίτων καὶ Ῥόδη, ἣν Ἥλιοσ ἔγημε.

SEARCH

MENU NAVIGATION