Apollodorus, Argonautica, book 4 20:

(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 4 20:)

Ἤδη μέν ποθι κόλπον ἐπώνυμον Ἰλμβρακιήων, ἤδη Κουρῆτιν ἔλιπον χθόνα πεπταμένοισιν λαίφεσι καὶ στεινὰσ αὐταῖσ σὺν Ἐχινάσι νήσουσ ἑξείησ, Πέλοποσ δὲ νέον κατεφαίνετο γαῖα· καὶ τότ’ ἀναρπάγδην ὀλοὴ βορέαο θύελλα μεσσηγὺσ πέλαγόσδε Λιβυστικὸν ἐννέα πάσασ νύκτασ ὁμῶσ καὶ τόσσα φέρ’ ἤματα, μέχρισ ἵκοντο προπρὸ μάλ’ ἔνδοθι Σύρτιν, ὅθ’ οὐκέτι νόστοσ ὀπίσσω νηυσὶ πέλει, ὅτε τόνγε βιῴατο κόλπον ἱκέσθαι. πάντῃ γὰρ τέναγοσ, πάντῃ μνιόεντα βυθοῖο τάρφεα· κωφὴ δέ σφιν ἐπιβλύει ὕδατοσ ἄχνη· ἠερίη δ’ ἄμαθοσ παρακέκλιται· οὐδέ τι κεῖσε ἑρπετόν, οὐδὲ ποτητὸν ἀείρεται. ἔνθ’ ἄρα τούσγε πλυμμυρίσ‐‐καὶ γάρ τ’ ἀναχάζεται ἠπείροιο ἦ θαμὰ δὴ τόδε χεῦμα, καὶ ἂψ ἐπερεύγεται ἀκτὰσ λάβρον ἐποιχόμενον‐‐μυχάτῃ ἐνέωσε τάχιστα ἠιόνι, τρόπιοσ δὲ μάλ’ ὕδασι παῦρον ἔλειπτο. οἱ δ’ ἀπὸ νηὸσ ὄρουσαν, ἄχοσ δ’ ἕλεν εἰσορόωντασ ἠέρα καὶ μεγάλησ νῶτα χθονὸσ ἠέρι ἶσα, τηλοῦ ὑπερτείνοντα διηνεκέσ· οὐδέ τιν’ ἀρδμόν, οὐ πάτον, οὐκ ἀπάνευθε κατηυγάσσαντο βοτήρων αὔλιον, εὐκήλῳ δὲ κατείχετο πάντα γαλήνῃ. ἄλλοσ δ’ αὖτ’ ἄλλον τετιημένοσ ἐξερέεινεν· "Τίσ χθὼν εὔχεται ἥδε; πόθι ξυνέωσαν ἀέλλαι ἡμέασ; αἴθ’ ἔτλημεν, ἀφειδέεσ οὐλομένοιο δείματοσ, αὐτὰ κέλευθα διαμπερὲσ ὁρμηθῆναι πετράων. ἦ τ’ ἂν καὶ ὑπὲρ Διὸσ αἶσαν ἰοῦσιν βέλτερον ἦν μέγα δή τι μενοινώοντασ ὀλέσθαι. νῦν δὲ τί κεν ῥέξαιμεν, ἐρυκόμενοι ἀνέμοισιν αὖθι μένειν τυτθόν περ ἐπὶ χρόνον; οἱο͂ν ἐρήμη πέζα διωλυγίησ ἀναπέπταται ἠπείροιο. " Ὧσ ἄρ’ ἔφη· μετὰ δ’ αὐτὸσ ἀμηχανίῃ κακότητοσ ἰθυντὴρ Ἀγκαῖοσ ἀκηχέμενοσ ἀγόρευσεν· "Ὠλόμεθ’ αἰνότατον δῆθεν μόρον, οὐδ’ ὑπάλυξισ ἔστ’ ἄτησ· πάρα δ’ ἄμμι τὰ κύντατα πημανθῆναι τῇδ’ ἐπ’ ἐρημαίῃ πεπτηότασ, εἰ καὶ ἀῆται χερσόθεν ἀμπνεύσειαν· ἐπεὶ τεναγώδεα λεύσσω τῆλε περισκοπέων ἅλα πάντοθεν· ἤλιθα δ’ ὕδωρ ξαινόμενον πολιῇσιν ἐπιτροχάει ψαμάθοισιν. καί κεν ἐπισμυγερῶσ διὰ δὴ πάλαι ἥδ’ ἐκεάσθη νηῦσ ἱερὴ χέρσου πολλὸν πρόσω· ἀλλά μιν αὐτὴ πλημμυρὶσ ἐκ πόντοιο μεταχθονίην ἐκόμισσεν. νῦν δ’ ἡ μὲν πέλαγόσδε μετέσσυται, οἰόθι δ’ ἅλμη ἄπλοοσ εἰλεῖται, γαίησ ὕπερ ὅσσον ἔχουσα. τούνεκ’ ἐγὼ πᾶσαν μὲν ἀπ’ ἐλπίδα φημὶ κεκόφθαι ναυτιλίησ νόστου τε. δαημοσύνην δέ τισ ἄλλοσ φαίνοι ἑήν· πάρα γάρ οἱ ἐπ’ οἰήκεσσι θαάσσειν μαιομένῳ κομιδῆσ. ἀλλ’ οὐ μάλα νόστιμον ἦμαρ Ζεὺσ ἐθέλει καμάτοισιν ἐφ’ ἡμετέροισι τελέσσαι. " Ὧσ φάτο δακρυόεισ· σὺν δ’ ἔννεπον ἀσχαλόωντι ὅσσοι ἔσαν νηῶν δεδαημένοι· ἐν δ’ ἄρα πᾶσιν παχνώθη κραδίη, χύτο δὲ χλόοσ ἀμφὶ παρειάσ. οἱο͂ν δ’ ἀψύχοισιν ἐοικότεσ εἰδώλοισιν ἀνέρεσ εἱλίσσονται ἀνὰ πτόλιν, ἢ πολέμοιο ἢ λοιμοῖο τέλοσ ποτιδέγμενοι, ἠέ τιν’ ὄμβρον ἄσπετον, ὅσ τε βοῶν κατὰ μυρία ἔκλυσεν ἔργα, ἢ ὅταν αὐτόματα ξόανα ῥέῃ ἱδρώοντα αἵματι, καὶ μυκαὶ σηκοῖσ ἔνι φαντάζωνται, ὴὲ καὶ ἠέλιοσ μέσῳ ἤματι νύκτ’ ἐπάγῃσιν οὐρανόθεν, τὰ δὲ λαμπρὰ δι’ ἠέροσ ἄστρα φαείνοι· ὧσ τότ’ ἀριστῆεσ δολιχοῦ πρόπαρ αἰγιαλοῖο ἤλυον ἑρπύζοντεσ. ἐπήλυθε δ’ αὐτίκ’ ἐρεμνὴ ἕσπεροσ. οἱ δ’ ἐλεεινὰ χεροῖν σφέασ ἀμφιβαλόντεσ δακρυόειν ἀγάπαζον, ἵν’ ἄνδιχα δῆθεν ἕκαστοσ θυμὸν ἀποφθίσειαν ἐνὶ ψαμάθοισι πεσόντεσ. βὰν δ’ ἴμεν ἄλλυδισ ἄλλοσ ἑκαστέρω αὖλιν ἑλέσθαι· ἐν δὲ κάρη πέπλοισι καλυψάμενοι σφετέροισιν ἄκμηνοι καὶ ἄπαστοι ἐκείατο νύκτ’ ἔπι πᾶσαν καὶ φάοσ, οἰκτίστῳ θανάτῳ ἔπι. νόσφι δὲ κοῦραι ἀθρόαι Αἰήταο παρεστενάχοντο θυγατρί. ὡσ δ’ ὅτ’ ἐρημαῖοι πεπτηότεσ ἔκτοθι πέτρησ χηραμοῦ ἀπτῆνεσ λιγέα κλάζουσι νεοσσοί· ἢ ὅτε καλὰ νάοντοσ ἐπ’ ὀφρύσι Πακτωλοῖο κύκνοι κινήσωσιν ἑὸν μέλοσ, ἀμφὶ δὲ λειμὼν ἑρσήεισ βρέμεται ποταμοῖό τε καλὰ ῥέεθρα· ὧσ αἱ ἐπὶ ξανθὰσ θέμεναι κονίῃσιν ἐθείρασ παννύχιαι ἐλεεινὸν ἰήλεμον ὠδύροντο. καί νύ κεν αὐτοῦ πάντεσ ἀπὸ ζωῆσ ἐλίασθεν νώνυμνοι καὶ ἄφαντοι ἐπιχθονίοισι δαῆναι ἡρώων οἱ ἄριστοι ἀνηνύστῳ ἐπ’ ἀέθλῳ· ἀλλά σφεασ ἐλέηραν ἀμηχανίῃ μινύθοντασ ἡρῷσσαι, Λιβύησ τιμήοροι, αἵ ποτ’ Ἰλθήνην, ἦμοσ ὅτ’ ἐκ πατρὸσ κεφαλῆσ θόρε παμφαίνουσα, ἀντόμεναι Τρίτωνοσ ἐφ’ ὕδασι χυτλώσαντο. ἔνδιον ἦμαρ ἐήν, περὶ δ’ ὀξύταται θέρον αὐγαὶ ἠελίου Λιβύην· αἱ δὲ σχεδὸν Λἰσονίδαο ἔσταν, ἕλον δ’ ἀπὸ χερσὶ καρήατοσ ἠρέμα πέπλον. αὐτὰρ ὅγ’ εἰσ ἑτέρωσε παλιμπετὲσ ὄμματ’ ἔνεικεν, δαίμονασ αἰδεσθείσ· αὐτὸν δέ μιν ἀμφαδὸν οἰο͂ν μειλιχίοισ ἐπέεσσιν ἀτυζόμενον προσέειπον·

상위

Apollodorus (아폴로도로스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION