Apollodorus, Argonautica, book 2 13:

(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 2 13:)

"Ὦ φίλοι, οἱού φωτὸσ ἀποπλαγχθέντεσ ἀρωγῆσ πείρετ’ ἐσ Αἰήτην τόσσον πλόον. εὖ γὰρ ἐγώ μιν Δασκύλου ἐν μεγάροισι καταυτόθι πατρὸσ ἐμοῖο οἶδ’ ἐσιδών, ὅτε δεῦρο δι’ Ἀσίδοσ ἠπείροιο πεζὸσ ἔβη ζωστῆρα φιλοπτολέμοιο κομίζων Ἱππολύτησ· ἐμὲ δ’ εὑρ͂ε νέον χνοάοντα ἰούλουσ. ἔνθα δ’ ἐπὶ Πριόλαο κασιγνήτοιο θανόντοσ ἡμετέρου Μυσοῖσιν ὑπ’ ἀνδράσιν, ὅντινα λαὸσ οἰκτίστοισ ἐλέγοισιν ὀδύρεται ἐξέτι κείνου, ἀθλεύων Τιτίην ἀπεκαίνυτο πυγμαχέοντα καρτερόν, ὃσ πάντεσσι μετέπρεπεν ἠιθέοισιν εἶδόσ τ’ ἠδὲ βίην· χαμάδισ δέ οἱ ἤλασ’ ὀδόντασ. αὐτὰρ ὁμοῦ Μυσοῖσιν ἐμῷ ὑπὸ πατρὶ δάμασσεν καὶ Φρύγασ, οἳ ναίουσιν ὁμώλακασ ἧμιν ἀρούρασ, φῦλά τε Βιθυνῶν αὐτῇ κτεατίσσατο γαίῃ, ἔστ’ ἐπὶ Ῥηβαίου προχοὰσ σκόπελόν τε Κολώνησ· Παφλαγόνεσ τ’ ἐπὶ τοῖσ Πελοπήιοι εἴκαθον αὔτωσ, ὅσσουσ Βιλλαίοιο μέλαν περιάγνυται ὕδωρ. ἀλλά με νῦν Βέβρυκεσ ὑπερβασίη τ’ Ἀμύκοιο τηλόθι ναιετάοντοσ, ἐνόσφισαν, Ἡρακλῆοσ, δὴν ἀποτεμνόμενοι γαίησ ἅλισ, ὄφρ’ ἐβάλοντο οὖρα βαθυρρείοντοσ ὑφ’ εἱαμεναῖσ Ὑπίοιο. ἔμπησ δ’ ἐξ ὑμέων ἔδοσαν τίσιν· οὐδέ ἕ φημι ἤματι τῷδ’ ἀέκητι θεῶν ἐπελάσσαι ἄρηα, Τυνδαρίδην Βέβρυξιν, ὅτ’ ἀνέρα κεῖνον ἔπεφνεν. τῶ νῦν ἥντιν’ ἐγὼ τῖσαι χάριν ἄρκιόσ εἰμι, τίσω προφρονέωσ. ἡ γὰρ θέμισ ηπεοανοισιν ἀνδράσιν, εὖτ’ ἄρξωσιν ἀρείονεσ ἄλλοι ὀφέλλειν. ξυνῇ μὲν πάντεσσιν ὁμόστολον ὔμμιν ἕπεσθαι Δάσκυλον ὀτρυνέω, ἐμὸν υἱέα· τοῖο δ’ ἰόντοσ, ἦ τ’ ἂν ἐυξείνοισι διὲξ ἁλὸσ ἀντιάοιτε ἀνδράσιν, ὄφρ’ αὐτοῖο ποτὶ στόμα Θερμώδοντοσ. νόσφι δὲ Τυνδαρίδαισ Ἀχερουσίδοσ ὑψόθεν ἄκρησ εἵσομαι ἱερὸν αἰπύ· τὸ μὲν μάλα τηλόθι πάντεσ ναυτίλοι ἂμ πέλαγοσ θηεύμενοι ἱλάξονται· καί κέ σφιν μετέπειτα πρὸ ἄστεοσ, οἱᾶ θεοῖσιν, πίονασ εὐα· ρότοιο γύασ πεδίοιο ταμοίμην. " Ὧσ τότε μὲν δαῖτ’ ἀμφὶ πανήμεροι ἑψιόωντο. ἦρί γε μὴν ἐπὶ νῆα κατήισαν ἐγκονέοντεσ· καὶ δ’ αὐτὸσ σὺν τοῖσι Λύκοσ κίε, μυρί’ ὀπάσσασ δῶρα φέρειν· ἅμα δ’ υἱᾶ δόμων ἔκπεμπε νέεσθαι. Ἔνθα δ’ Ἀβαντιάδην πεπρωμένη ἤλασε μοῖρα Ἴδμονα, μαντοσύνῃσι κεκασμένον. ἀλλά μιν οὔτι μαντοσύναι ἐσάωσαν, ἐπεὶ χρεὼ ἦγε δαμῆναι· κεῖτο γὰρ εἱαμενῇ δονακώδεοσ ἐν ποταμοῖο ψυχόμενοσ λαγόνασ τε καὶ ἄσπετον ἰλύι νηδὺν κάπριοσ ἀργιόδων, ὀλοὸν τέρασ, ὅν ῥα καὶ αὐταὶ νύμφαι ἑλειονόμοι ὑπεδείδισαν· οὐδέ τισ ἀνδρῶν ἠείδει· οἰο͂σ δὲ κατὰ πλατὺ βόσκετο τῖφοσ. αὐτὰρ ὅγ’ ἰλυόεντοσ ἀνὰ θρωσμοὺσ ποταμοῖο ϝίσσετ’ Ἀβαντιάδησ· ὁ δ’ ἄρ’ ἔκποθεν ἀφράστοιο ὕψι μάλ’ ἐκ δονάκων ἀνεπάλμενοσ ἤλασε μηρὸν ἀίγδην, μέσσασ δὲ σὺν ὀστέῳ ἶνασ ἔκερσεν. ὀξὺ δ’ ὅγε κλάγξασ οὔδει πέσεν· οἱ δὲ τυπέντοσ ἀθρόοι ἀντιάχησαν. ὀρέξατο δ’ αἶψ’ ὀλοοῖο Πηλεὺσ αἰγανέῃ φύγαδ’ εἰσ ἕλοσ ὁρμηθέντοσ καπρίου· ἔσσυτο δ’ αὖτισ ἐναντίοσ· ἀλλά μιν Ἴδασ οὔτασε, βεβρυχὼσ δὲ θοῷ περικάππεσε δουρί. καὶ τὸν μὲν χαμάδισ λίπον αὐτόθι πεπτηῶτα· τὸν δ’ ἕταροι ἐπὶ νῆα φέρον ψυχορραγέοντα, ἀχνύμενοι, χείρεσσι δ’ ἑῶν ἐνικάτθαν’ ἑταίρων.

상위

Apollodorus (아폴로도로스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION