Apollodorus, Argonautica, book 1 16:

(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 1 16:)

"Νίσσεο, καὶ σὲ θεοὶ σὺν ἀπηρέσιν αὖτισ ἑταίροισ χρύσειον βασιλῆι δέροσ κομίσειαν ἄγοντα αὔτωσ, ὡσ ἐθέλεισ καί τοι φίλον. ἥδε δὲ νῆσοσ σκῆπτρά τε πατρὸσ ἐμεῖο παρέσσεται, ἢν καὶ ὀπίσσω δή ποτε νοστήσασ ἐθέλῃσ ἄψορρον ἱκέσθαι. ῥηιδίωσ δ’ ἂν ἑοῖ καὶ ἀπείρονα λαὸν ἀγείραισ ἄλλων ἐκ πολίων· ἀλλ’ οὐ σύγε τήνδε μενοινὴν σχήσεισ, οὔτ’ αὐτὴ προτιόσσομαι ὧδε τελεῖσθαι. μνώεο μὴν ἀπεών περ ὁμῶσ καὶ νόστιμοσ ἤδη Ὑψιπύλησ· λίπε δ’ ἧμιν ἔποσ, τό κεν ἐξανύσαιμι πρόφρων, ἢν ἄρα δή με θεοὶ δώωσι τεκέσθαι. " Τὴν δ’ αὖτ’ Αἴσονοσ υἱὸσ ἀγαιόμενοσ προσέειπεν· "Ὑψιπύλη, τὰ μὲν οὕτω ἐναίσιμα πάντα γένοιτο ἐκ μακάρων· τύνη δ’ ἐμέθεν πέρι θυμὸν ἀρείω ἴσχαν’, ἐπεὶ πάτρην μοι ἅλισ Πελίαο ἕκητι ναιετάειν· μοῦνόν με θεοὶ λύσειαν ἀέθλων. εἰ δ’ οὔ μοι πέπρωται ἐσ Ἑλλάδα γαῖαν ἱκέσθαι τηλοῦ ἀναπλώοντι, σὺ δ’ ἄρσενα παῖδα τέκηαι, πέμπε μιν ἡβήσαντα Πελασγίδοσ ἔνδον Ιὠλκοῦ πατρί τ’ ἐμῷ καὶ μητρὶ δύησ ἄκοσ, ἢν ἄρα τούσγε τέτμῃ ἔτι ζώοντασ, ἵν’ ἄνδιχα τοῖο ἄνακτοσ σφοῖσιν πορσύνωνται ἐφέστιοι ἐν μεγάροισιν. " Ἦ, καὶ ἔβαιν’ ἐπὶ νῆα παροίτατοσ· ὧσ δὲ καὶ ἄλλοι βαῖνον ἀριστῆεσ· λάζοντο δὲ χερσὶν έρετμὰ ἐνσχερὼ ἑζόμενοι· πρυμνήσια δέ σφισιν Ἄργοσ λῦσεν ὑπὲκ πέτρησ ἁλιμυρέοσ. ἔνθ’ ἄρα τοίγε κόπτον ὕδωρ δολιχῇσιν ἐπικρατέωσ ἐλάτῃσιν. ἑσπέριοι δ’ Ὀρφῆοσ ἐφημοσύνῃσιν ἔκελσαν νῆσον ἐσ Ἠλέκτρησ Ἀτλαντίδοσ, ὄφρα δαέντεσ ἀρρήτουσ ἀγανῇσι τελεσφορίῃσι θέμιστασ σωότεροι κρυόεσσαν ὑπεὶρ ἅλα ναυτίλλοιντο. τῶν μὲν ἔτ’ οὐ προτέρω μυθήσομαι· ἀλλὰ καὶ αὐτὴ νῆσοσ ὁμῶσ κεχάροιτο καὶ οἳ λάχον ὄργια κεῖνα δαίμονεσ ἐνναέται, τὰ μὲν οὐ θέμισ ἄμμιν ἀείδειν. Κεῖθεν δ’ εἰρεσίῃ Μέλανοσ διὰ βένθεα πόντου ἱέμενοι τῇ μὲν Θρῃκῶν χθόνα, τῇ δὲ περαίην Ἴμβρον ἔχον καθύπερθε· νέον γε μὲν ἠελίοιο δυομένου Χερόνησον ἐπὶ προύχουσαν ἵκοντο. ἔνθα σφιν λαιψηρὸσ ἀή νότοσ, ἱστία δ’ οὔρῳ στησάμενοι κούρησ Ἀθαμαντίδοσ αἰπὰ ῥέεθρα εἰσέβαλον· πέλαγοσ δὲ τὸ μὲν καθύπερθε λέλειπτο ἦρι, τὸ δ’ ἐννύχιοι Ῥοιτειάδοσ ἔνδοθεν ἀκτῆσ μέτρεον, Ἰδαίην ἐπὶ δεξιὰ γαῖαν ἔχοντεσ. Δαρδανίην δὲ λιπόντεσ ἐπιποοσέβαλλον Ἀβύδῳ, Περκώτην δ’ ἐπὶ τῇ καὶ Ἀβαρνίδοσ ἠμαθόεσσαν ἠιόνα ζαθέην τε παρήμειβον Πιτύειαν. καὶ δὴ τοίγ’ ἐπὶ νυκτὶ διάνδιχα νηὸσ ἰούσησ δίνῃ πορφύροντα διήνυσαν Ἑλλήσποντον. Ἔστι δέ τισ αἰπεῖα Προποντίδοσ ἔνδοθι νῆσοσ τυτθὸν ἀπὸ Φρυγίησ πολυληίου ἠπείροιο εἰσ ἅλα κεκλιμένη, ὅσσον τ’ ἐπιμύρεται ἰσθμὸσ χέρσῳ ἐπιπρηνὴσ καταειμένοσ· ἐν δέ οἱ ἀκταὶ ἀμφίδυμοι, κεῖνται δ’ ὑπὲρ ὕδατοσ Λἰσήποιο. Ἴλρκτων μιν καλέουσιν ὄροσ περιναιετάοντεσ· καὶ τὸ μὲν ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι ἐνναίουσιν Γηγενέεσ, μέγα θαῦμα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι. ἓξ γὰρ ἑκάστῳ χεῖρεσ ὑπέρβιοι ἠερέθονται, αἱ μὲν ἀπὸ στιβαρῶν ὤμων δύο, ταὶ δ’ ὑπένερθεν τέσσαρεσ αἰνοτάτῃσιν ἐπὶ πλευρῇσ ἀραρυῖαι. ἰσθμὸν δ’ αὖ πεδίον τε Δολίονεσ ἀμφενέμοντο ἀνέρεσ· ἐν δ’ ἡρ́ωσ Λἰνήιοσ υἱὸσ ἄνασσεν Κύζικοσ, ὃν κούρη δίου τέκεν Εὐσώροιο Αἰνήτη. τοὺσ δ’ οὔτι καὶ ἔκπαγλοί περ ἐόντεσ Γηγενέεσ σίνοντο, Ποσειδάωνοσ ἀρωγῇ· τοῦ γὰρ ἔσαν τὰ πρῶτα Δολίονεσ ἐκγεγαῶτεσ. ἔνθ’ Ἀργὼ προύτυψεν ἐπειγομένη ἀνέμοισιν Θρηικίοισ, Καλὸσ δὲ λιμὴν ὑπέδεκτο θέουσαν. κεῖσε καὶ εὐναίησ ὀλίγον λίθον ἐκλύσαντεσ Τίφυοσ ἐννεσίῃσιν ὑπὸ κρήνῃ ἐλίποντο, κρήνῃ ὑπ’ Ἀρτακίῃ· ἕτερον δ’ ἔλον, ὅστισ ἀρήρει, βριθύν· ἀτὰρ κεῖνόν γε θεοπροπίαισ Ἑκάτοιο Νηλεΐδαι μετόπισθεν Ιἄονεσ ἱδρύσαντο ἱερόν, ἣ θέμισ ἠε͂ν, Ιἠσονίησ ἐν Ἀθήνησ.

상위

Apollodorus (아폴로도로스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION